งอาบไล้แสงนั้นอยู่ในสถานที่แห่งนี้
เลขาซินเคาะประตู จากนั้นก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมสัญญาจ้าง
“ยินดีด้วยค่ะ! บอสเผยรับคุณเข้าทำงาน! เซ็นสัญญาเสร็จคุณก็ได้เป็นพนักงานบริษัทเถิงต๋าอย่างเป็นทางการค่ะ! เงินเดือนเริ่มที่สี่พันหยวน โอเคหรือเปล่าคะ”
หลินหวานรีบลุกขึ้นยืน “ไม่มีปัญหาค่ะ!”
เธอรับสัญญามาอ่านดูคร่าวๆ ก่อนจะเซ็นชื่อตัวเองลงไป
“แล้วงานของฉันคืออะไรคะ” หลินหวานถามอย่างคาดหวัง
เลขาซินคิดอยู่ครู่หนึ่ง “งานของคุณ… อืม มางานเลี้ยงพรุ่งนี้ตอนบ่ายสองนะคะ เราจะไปดูหนัง กินข้าว แล้วก็ร้องคาราโอเกะกันค่ะ!”
“คะ” หลินหวานงงไปหมด
…
…
วันศุกร์ตอนบ่าย
ในที่สุดเผยเชียนที่หายหน้าหายตาไปสอบปลายภาคก็โผล่มาที่ออฟฟิศอีกครั้ง นั่นเพราะเกมฐานทัพกลางทะเลมีกำหนดการอัปโหลดขึ้นแพลตฟอร์มทางการภายในสัปดาห์นี้
อีกสองสัปดาห์จะถึงวันสรุปบัญชี เผยเชียนเผื่อเวลาเอาไว้เผื่อติดปัญหาอะไร
ตอนที่ตัดสินใจทำโปรเจ็กต์นี้ เขากลัวว่าเหล่าพนักงานที่แสนไม่ได้เรื่องของเขาจะทำงานช้าเกินไปจนเกมอาจเสร็จช้ากว่ากำหนด เขาจึงเลื่อนกำหนดการให้เร็วขึ้นหนึ่งสัปดาห์เพื่อให้มีเวลาได้พักหายใจ
วันนี้เป็นวันเก็บเกี่ยวผลผลิตจากความเหนื่อยยากของเขาแล้ว
หลังจากเข้าไปในออฟฟิศ เขาก็เดินตรงไปหาหวงซื่อปั๋ว
“บอสเผย!” หวงซื่อปั๋วดูมีชีวิตชีวา หน้าตาดูดีขึ้น
การได้ทำงานที่บริษัทเถิงต๋ามาสองเดือนทำให้หวงซื่อปั๋วมีรายได้และเวลาพักผ่อนมากขึ้น สภาพจิตใจเ
