“ไม่เป็นไร เรื่องนี้เดิมทีก็เป็นความต้องการของท่านปู่ข้าอยู่แล้ว ท่านสงสัยใคร่รู้ในวิถีบำเพ็ญของพวกเรามาตลอดมิใช่หรือ”เจียงเจี่ยนหัวเราะเบาๆ เขาตื่นเต้นที่กำลังจะได้กลับวิถีเซียนมากทีเดียวราชันชะตางำ ประกายได้ยินก็เอ่ยว่า “วิถีบำเพ็ญของพวกเจ้าพัฒนาจนขยับขยายมาอยู่ในพันมหาโลกาแล้วหรือ”เจียงเจี่ยนพยักหน้า ตอบว่า “จะว่าไปแล้ว ความจริงข้าก็ไม่รู้เรื่องในวิถีบำเพ็ญของพวกข้านักหรอก ข้าถือกำเนิดในมิติมหามรรคา แต่ก็ไม่แน่ใจว่าวิถีบำเพ็ญของพวกเราเป็นของมิติมหามรรคาจริงหรือไม่ หรือเดิมทีมาจากพันมหาโลกากัน”ราชันชะตางำ ประกายรู้สึกว่ามีเหตุผล ปกติเขาก็ไม่อธิบายเรื่องราวเบื้องลึกเบื้องหลังให้ลูกหลานของตนเองฟังเช่นกัน อีกอย่างเขารู้สึกว่าวิถีบำเพ็ญของราชันมรรคาอมตะไม่มีทางมาจากมิติมหามรรคา มิติมหามรรคาแห่งนั้นอาจเป็นหนึ่งในอาณาเขตที่วิถีบำเพ็ญหลุดพ้นเข้าไปตั้งถิ่นฐานอยู่แล้วก็เป็นได้ เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นเป็นปกติ ชะตาเร้นเองก็มีการขยับขยายไปตั้งถิ่นฐานในมิติมหามรรคาบางแห่งเพื่อสั่งสมทรัพยากรพื้นฐานบางอย่างเช่นกันหนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีที่ติดตามมาด้วยไม่เอ่ยอะไร แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้และความคาดหวังราชันชะตางำ ประกายมองไปทางพวกเขาแล้วหัวเราะ“พวกเจ้าสองคนก็ติดตามอาจารย์ไปฝึกวิชาให้ดีๆ ไปอยู่ที่วิถีบำเพ็ญอื่นแล้วก็อย่าถือดีว่าตนมาจากชะตาเร้นเล่า”สองคนนี้คือลูกศิษย์ที่เจียงเจี่ยนรับมาตอ
