หาเรื่องผู้อาวุโสด้วยหรือ”เจียงเจี่ยนตอบอย่างนิ่งสงบ “คนที่สู้อยู่ไม่ใช่ท่านปู่ วิถีเซียนมีคนที่แข็งแกร่งอยู่ไม่น้อย อีกอย่างหากท่านปู่ของข้าลงมือจริง การต่อสู้คงไม่ยืดเยื้อเช่นนี้แน่”ราชันชะตางำ ประกายรู้สึกว่ามีเหตุผล ตอนนั้นเขาถูกเจ็ดทมิฬแห่งซากธุลีรุมโจมตี ราชันมรรคาอมตะใช้เตาหลอมชิ้นหนึ่งสยบเจ็ดทมิฬแห่งซากธุลีอย่างง่ายดาย พลังระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่ตัวตนระดับเดียวกับเขาจะสั่นคลอนได้ เขาสัมผัสได้ว่าเจ้าพวกที่ต่อสู้กันอยู่แถวแดนเซียนพรหมพวกนั้นระดับพอฟัดพอเหวี่ยงกับเขาเท่านั้น คนที่แข็งแกร่งที่สุดก็แค่พอสูสีกับเจ็ดทมิฬแห่งซากธุลีเท่านั้นเองพวกเขาเดินทางไปข้างหน้าต่อ จากนั้นพวกเขาก็เห็นร่างของผู้ที่กำลังต่อสู้กันอยู่เหล่านั้น สนามรบกินอาณาบริเวณกว้างขวางมาก บริเวณนั้นถูกแบ่งออกเป็นสนามรบขนาดเล็กขนาดใหญ่หลายสิบแห่ง สิ่งที่สะดุดตาที่สุดในนั้นก็คือพระพุทธองค์ทองคำรูปหนึ่งที่กำลังแผ่แสงสีทองไกลนับล้านลี้มีพันกรพันแขน น่าเกรงขามอย่างที่สุดเขาก็คือปฐมาจารย์หมื่นพุทธนั่นเอง!เขาต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งจากห้วงมิติหลายสิบคนด้วยตัวคนเดียวโดยไม่ตกเป็นรองนอกจากเขาก็ยังมีอีกคนที่ดึงดูดสายตาอย่างยิ่ง เขาไม่ใช่เจ้าลัทธิคุนหลุน ไม่ใช่บรรพจารย์เสวียนถี แล้วก็ไม่ใช่ราชันมรรคานิพพาน แต่เป็นเทพกระบี่ เขาเหยียบยืนอยู่บนกระบี่วิเศษ มือซ้ายไพล่ไว้ด้านหลังบั้นเอว ส่วนมือขวาควบคุมกระบี่อาคมนับพันหมื่นเล่ม แปร
