ขาควรจะได้มาเห็นโลกกว้าง แต่กลับกลายเป็นได้มาเปรียบเทียบว่าบริษัทเกมไหนในกว่างโจวที่แย่ที่สุด
โดยเฉพาะเทียนหัวสตูดิโอที่ทำให้ภาพฝันของทุกคนแตกสลาย
กลับกันแล้ว พนักงานทุกคนได้บทเรียนอันล้ำค่าว่าบริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีรักใคร่และดูแลตนเองดีแค่ไหน!
หวงซื่อปั๋วและคนอื่นๆ หิ้วกระเป๋าบินกลับฮั่นตง ไม่นึกเสียดายเลยที่ต้องจากที่นี่ไป
ได้เวลากลับไปพัฒนาเกมฐานทัพกลางทะเล!
…
…
ณ เวลาเดียวกัน ที่เทียนหัวสตูดิโอ
“บอสโจว หนูตัดสินใจแล้วค่ะ หนูอยากลาออก” หลินหวานยื่นจดหมายลาออกให้โจวมู่หยัน
โจวมู่หยันนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาแสนจะดีใจ
ในที่สุดก็รู้แล้วหรือว่าอุตสาหกรรมเกมมันห่วยแตกขนาดไหน เธอคิดจะกลับไปเสวยสุขกับมรดกครอบครัวตัวเองสินะ
แสดงว่าภารกิจที่บอสหลินให้มาก็เสร็จสิ้นแล้วสิ
“เธอจะเลิกทำงานในอุตสาหกรรมเกมหรือ” โจวมู่หยันถามอย่างคาดหวัง
หลินหวานส่ายหน้า “เปล่าค่ะ”
โจวมู่หยัน “???”
เธอลาออกจากที่นี่ แต่ไม่ได้จะเลิกทำงานในอุตสาหกรรมเกมหรอกหรือ
แสดงว่ากำลังดูถูกเทียนหัวสตูดิโออยู่สินะ
เดี๋ยวก่อน เราอุตส่าห์ไม่เฉดหัวเธอออก แต่เธอดันเป็นฝ่ายเดินหนีเราไปเนี่ยนะ…!
โจวมู่หยันเดือดปุด
แน่นอนว่าแม้ในใจจะก่นด่าสาปแช่ง แต่เขาก็ยังคงยิ้มอยู่
“มีอะไรเหรอ เธอไม่ชอบอะไรที่นี่รึเปล่า” โจวมู่หยันฝืนยิ้มใจดี
ถ้าเป็นเด็กทดลองงานคนอื่น เขาคงจะปล่อยไป ไม่ถามอะไรสักคำ
แต่ไม่ใช่กับหลินหวาน เพราะพ่อเธอเป็นคนใหญ่คนโ
