ายและขอบคุณกันตามมารยาท
“วันนี้ผมได้เรียนรู้อะไรเยอะเลยครับ ขอบคุณมากครับ” เผยเชียนว่าก่อน
โจวมู่หยันตอบกลับ “ไม่เลยครับ คุณเองก็เก่งมากๆ เลยทั้งที่ยังอายุแค่นี้ ทำเอาผมทึ่งไปเลย”
ต่อไปคือช่วงปล่อยตามอัธยาศัย ทุกคนสามารถเดินชมเทียนหัวสตูดิโอและพูดคุยกันได้ตามใจชอบ
กำหนดการวันนี้ไม่มีอะไรอีก
“บอสเผย ผมมีธุระต้องทำ ต้องขอตัวก่อนนะครับ ซุนฉี ดูแลบอสเผยด้วย”
โจวมู่หยันสั่งซุนฉีก่อนจะบอกลาเผยเชียน
พวกเขามาถึงร้านกาแฟในเทียนหัวสตูดิโอ แต่ละคนสั่งเครื่องดื่ม เตรียมตัวกลับหลังจากพักผ่อนสักเล็กน้อย
ตอนนั้นเองหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งฟังเงียบๆ มาตลอดช่วงแลกเปลี่ยนประสบการณ์ก็ปรี่เข้ามาหาเผยเชียน “สวัสดีค่ะบอสเผย หนูชื่อหลินหวาน ขอถามอะไรสักเล็กน้อยได้ไหมคะ”
เผยเชียนมองหญิงสาวชื่อหลินหวานด้วยความงุนงง
เธอเป็นคนหน้าตาสะสวย คิ้วคม ถึงจะไม่ได้แต่งหน้า แต่แก้มกลับเป็นสีชมพูระเรื่อ ดูน่ารักไม่หยอก
“ได้สิ” เผยเชียนพยักหน้า
หลินหวานลังเลใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกไป “บอสเผยคะ จุดประสงค์หลักของการสร้างเกมคือเพื่อทำเงินหรือเปล่าคะ”
เผยเชียนอึ้งไป ทำไมจู่ๆ ก็ถามคำถามลึกซึ้งเลยล่ะเฮ้ย…!
จุดประสงค์หลักของการสร้างเกมคือเพื่อทำเงินหรือเปล่า
สำหรับคนส่วนใหญ่อาจจะเป็นแบบนั้น แต่สำหรับฉัน จุดประสงค์หลักคือการเสียเงิน…
แต่พูดแบบนั้นออกไปไม่ได้แน่นอน
เผยเชียนกระแอมกระไอ “ไม่ใช่แน่นอน! ผมคิดว่าจุดประสงค์หลักของการสร
