ทีมมีกันแค่สามสิบคน ให้สร้างโหมดเนื้อเรื่องเหมือนที่มีในเกม FPS ดังๆ ของต่างประเทศถือเป็นเรื่องที่เกินความสามารถไปมาก
ถึงเปาซวี่จะเพิ่งเข้าสู่อุตสาหกรรมเกม แต่เขาก็ค่อนข้างมั่นใจในเรื่องเหล่านี้
เขาทำอะไรไม่ได้นอกจากลองคิดหาทางอื่น
บริษัทที่มีพนักงานแค่สามสิบคนไม่มีทางสร้างโหมดเนื้อเรื่องเหมือนเกม FPS ดังๆ ของต่างประเทศได้
ถ้าคนธรรมดาแบบเขามองเรื่องนี้ออก และทำไมบอสเผยผู้แสนยอดเยี่ยมของพวกเขาจะมองไม่ออก
เขาต้องมองออกเหมือนกัน
ถ้าเขารู้อยู่แล้ว ทำไมยังบังคับให้มีเงื่อนไขข้อนี้อีก
นี่เป็นทั้งบททดสอบและคำใบ้!
บอสเผยกำลังทดสอบความสามารถของพวกเราและบอกใบ้ไปด้วยว่าเราไม่ควรพัฒนาเกมไปในทางเดียวกับพวกเกม FPS ดังๆ ของต่างประเทศ!
ถ้าเป็นแบบนี้ เราจะเดินหน้าต่ออย่างไรดี…
เปาซวี่จมอยู่ในห้วงความคิด
…
ห้าโมงเย็น
เผยเชียนออกจากออฟฟิศอย่างสุขสำราญ
ความรู้สึกที่ได้เลิกงานเวลานี้ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง!
แน่นอนว่าในฐานะเจ้าของบริษัท เผยเชียนไม่สามารถโดดงานไปเฉยๆ ได้
แต่ถ้าทำได้แบบนั้น เขาก็จะไม่ได้เพลิดเพลินกับความสุขในการรอเวลาเลิกงานและความอิ่มเอมเมื่อช่วงเวลานั้นมาถึง
ก็เหมือนที่ทายาทลำดับสองของตระกูลอสังหาริมทรัพย์ผู้เป็นเจ้าของอพาร์ตเม้นต์กว่าสามสิบแห่ง แต่ก็ยังยืนกรานจะเก็บค่าเช่าเองทุกวันได้กล่าวไว้ว่า “คนเราจะขี้เกียจไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นคนไร้ค่า”
เผยเชียนเองก็คิดเหมือนกัน ถึงระบบจะให
