ขสม!
…
…
ตลอดทั้งสัปดาห์ เผยเชียนรับพนักงาน ‘สุดยอดเยี่ยม’ มาได้เพิ่มอีก
ในหมู่พนักงานที่ว่าก็มีเปาซวี่กับหวงซื่อปั๋ว
คำนวณเร็วๆ ดู ตำแหน่งว่างทั้งสามสิบตำแหน่งก็เริ่มมีคนมาเติมเต็มอย่างรวดเร็วกว่าที่เผยเชียนคิดไว้
ตอนแรกเขาวางแผนว่าจะค่อยๆ รับสมัครทั้งสามสิบตำแหน่งไปตลอดทั้งเดือน แต่กระบวนการทั้งหมดกลับเป็นไปอย่างราบรื่นมาก
ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะบริษัทเกมในเมืองจิงโจวนั้นเลวร้ายมาก
แต่ก็ถือเป็นเรื่องปกติเหมือนกัน ยิ่งบริษัทตั้งอยู่ในที่เล็กๆ ก็ยิ่งไม่ดี
เมืองอย่างปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ และกว่างโจว มีบริษัทเกมเกลื่อนไปหมด ถ้าพนักงานไม่พอใจงานก็สามารถลาออกไปทำที่อื่นได้
ทำให้เหล่าเจ้านายไม่กล้าโขกสับพนักงานมากจนเกินไป
แต่สำหรับเมืองเล็กๆ อย่างจิงโจวนั้นแตกต่างออกไป
บริษัทเกมมีไม่มาก อีกทั้งพวกเจ้านายน่าจะรู้จักกัน มีไปพบปะดื่มสังสรรค์กันบ่อยๆ
ต่อให้มีใครไม่พอใจงานปัจจุบันแล้วอยากลาออก พวกเขาก็ต้องคิดเรื่องการหางานใหม่ให้ดีๆ
ที่ปักกิ่งกับเซี่ยงไฮ้สามารถหางานใหม่ได้แน่นอน ปัญหาอยู่ที่จะได้ตอนไหนแค่นั้น
ต่อให้หาไม่ได้ก็แค่ลดมาตรฐานและเงินเดือนที่ต้องการลง แค่นั้นก็สามารถหางานดีๆ ได้ในเวลาไม่นานแล้ว
แต่ที่จิงโจวไม่ใช่แบบนั้น คนคนหนึ่งจะเปลี่ยนบริษัทได้กี่ครั้งกันเชียว
อีกอย่างพวกเจ้านายก็รู้จักกัน ถ้าใครคนหนึ่งไม่พอใจ คนอื่นๆ ก็อาจไม่อยากรับเข้าทำงานด้วยเหมือนกัน
พอเป็นแบบนี้ พวกเจ้านายส่วนให
