้วย ไม่ว่าจะมองมุมไหน เขาก็ดูเหมือนพนักงานกินเงินเดือนจนๆ คนหนึ่ง
แต่พอเห็นว่าเลขาเป็นซินไห่ลู่ เขาก็มองเผยเชียนเป็นทายาทตระกูลร่ำรวยที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องหยุมหยิมและน่าจะมีวิธีจัดการสิ่งต่างๆ ที่ยอดเยี่ยมเหนือใคร
บางทีนี่อาจเป็นสไตล์การแต่งตัวที่พวกทายาทตระกูลร่ำรวยชอบแต่งก็ได้
เป็นธรรมดาที่ผู้จัดการจางจะไม่กล้าเพิกเฉยเขา
“ผมอยากเช่าสักชั้นไว้เป็นออฟฟิศ” เผยเชียนบอกจุดประสงค์ไปทันที
“ได้เลยครับ! ถ้าบอสเผยอยากเช่าทั้งชั้น ไม่อยากเช่าร่วมกับบริษัทอื่น ชั้นสิบเจ็ดของเรายังว่างอยู่ วิวสวยมาก ผมขอพาขึ้นไปดูได้ไหมครับ” ผู้จัดการจางถามหยั่งเชิง
เผยเชียนพยักหน้า “ได้ครับ นำไปเลย”
ผู้จัดการจางนำทางพวกเขามาถึงชั้นสิบเจ็ดของตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว
ทั้งชั้นเรียบร้อย สะอาดสะอ้าน ปราศจากฝุ่น
พูดอีกอย่างได้ว่าทั้งชั้นว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย
“อืม วิวสวยดี”
เผยเชียนเดินไปตรงหน้าต่าง เห็นทิวทัศน์เมืองอันกว้างใหญ่ เขาเห็นแม้กระทั่งสวนสาธารณะและสถานที่ต่างๆ
เขาสามารถเชยชมภาพแบบนี้ไปพร้อมๆ กับผลาญเงิน ทำงานในที่แบบนี้คงจะสบายจิตสบายใจน่าดู
เผยเชียนกวาดตามองรอบๆ
ทั้งชั้นกว้างขนาดยัดสนามบาสเข้ามาได้แปดสนาม กะคร่าวๆ น่าจะกว้างประมาณสามพันตารางเมตร
“ถ้าเป็นบริษัทเปิดใหม่ ทางรัฐมีเงินสนับสนุนให้ด้วยครับ ทางเราเก็บค่ามัดจำแค่หนึ่งเดือน สามารถจ่ายค่าเช่าเดือนต่อเดือนได้ ตึกสำนักงานอื่นๆ ไม่ค่อยมีข้อเสนอแบบนี้นะครั
