ม่โฆษณา!
ขนาดภัตตาคารดีๆ ยังไม่กล้าไปตั้งอยู่สุดซอยเลย แล้วเกมเมอร์จะรู้ได้อย่างไรว่ามีเกมนี้อยู่ถ้าไม่โฆษณา
เผยเชียน: “เพราะผมไม่มีเงินแล้ว! ผมหมดไปสามแสนเพื่อทำเกมนี้ ทั้งซื้อเทมเพลต งานภาพ เพลง เสียงเอฟเฟ็กต์ อุปกรณ์เช่าบริการเซอร์เวอร์คลาวด์…ไม่มีเงินเหลือสักแดง”
หร่วนกวางเจี่ยนซึ้งน้ำจนตาไหล
ชายผู้นี้จะจิตใจดีอะไรถึงเพียงนี้!
หร่วนกวางเจี่ยนนึกถึงตอนที่เผยเชียนใจกว้างกับเขาตอนคุยกันเรื่องราคางานภาพ
ตอนแรกหร่วนกวางเจี่ยนเสนอราคาไปที่สองพันหยวนต่อภาพหนึ่งเซ็ตสี่ภาพ แต่เผยเชียนกลับบอกว่าสองพันหยวนน้อยเกินไปไม่คุ้มแรงที่ต้องออกแบบจึงยืนกรานขึ้นราคาเป็นสามพันหยวนต่อเซ็ต
ตอนนั้นหร่วนกวางเจี่ยนคิดว่าบริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีน่าจะเป็นบริษัทที่รวยสุดๆ จนไม่สนใจเรื่องเงินแม้แต่นิด
แต่หลังจากได้รู้อะไรหลายๆ อย่างก็ตระหนักแล้วว่ามันไม่ได้เป็นเหมือนที่เขาคิด!
บริษัทเถิงต๋าไม่ได้ร่ำรวยเลย! บริษัทมีเงินทุนรวมทั้งหมดแค่สามแสนหยวนซึ่งทุ่มไปทั้งหมดกับการทำเกมจนไม่เหลือเงินสำหรับโฆษณา!
เมื่อคิดได้เช่นนั้น ถึงจะรู้สึกแปลกใจ แต่หร่วนกวางเจี่ยนก็เข้าใจเหตุผลได้
บริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีปล่อยเกมออกมาก่อนหน้านี้หนึ่งเกม ซึ่งก็คือเกมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทราย ถึงจะมีกระแส แต่บริษัทจะได้กำไรอะไรมากจากเกมราคาแค่หนึ่งหยวนกันเล่า
เป็นเรื่องธรรมดาที่พวกเขาจะขาดแคลนเงินทุนสำหรับการทำเกมที่ส
