บ่ายวันต่อมา หร่วนกวางเจี่ยนคลานลงจากเตียงด้วยอาการเมาค้างเล็กน้อย
โชคดีที่พวกเขาดื่มแค่เบียร์ หลังจากนอนตื่นก็หัวโล่ง
“เออใช่! เกม!”
หร่วนกวางเจี่ยนนึกขึ้นได้ ตอนนี้ตัวเกมน่าจะผ่านการตรวจสอบแล้ว!
เขารีบหยิบมือถือออกมาแล้วค้นหาเกมชื่อแม่ทัพผีในแพลตฟอร์มทางการ
งานภาพออริจินัลนี้เป็นงานที่เขาและรูมเมตอดหลับอดนอนปั่นกันมือเป็นระวิงทำให้รู้สึกรักงานนี้มากเหมือนเป็นลูกชาย จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาหวังอยากให้เกมนี้ดังกระฉ่อน
ถ้าเป็นแบบนั้น เขาก็จะเรียกตัวเองว่าเป็นนักออกแบบได้เต็มตัว
หลังจากนั้นไม่ว่าจะหางานหรือลงทุนอะไร ทุกสิ่งก็จะง่ายดายสำหรับเขาเมื่อมีงานออริจินัลชิ้นนี้อยู่ในหน้าประวัติผลงาน
ด้วยเหตุนี้แม้หร่วนกวางเจี่ยนจะเป็นแค่นักวาดที่รับงานมาอีกที เขากลับรู้สึกเป็นกังวลใจยิ่งกว่าเผยเชียนเสียอีก!
“โอ้ เกมผ่านการตรวจสอบแล้ว! รีบไปดาวน์โหลดเร็ว! เสิร์ชว่าแม่ทัพผี!”
หร่วนกวางเจี่ยนตะโกนบอกเพื่อนที่เพิ่งตื่น พวกนั้นรีบหยิบมือถือขึ้นมาดาวน์โหลดทันที
หลังจากเห็นหน้าจอข้อมูลเกม หร่วนกวางเจี่ยนก็ขมวดคิ้ว
ทำไมดูธรรมดาจัง
โดยเฉพาะคำอธิบายเกม! เหมือนคนที่รับผิดชอบทำแบบขอไปที ไม่ได้สนใจอะไรเลยสักนิด!
คำอธิบาย: เกมการ์ดธรรมดา ไม่มีอะไรใหม่
?!?!
คนสร้างเกลียดเกมตัวเองหรืออย่างไร!
อีกอย่าง เกมส่วนใหญ่จะใส่รูปโฆษณาหรือโปสเตอร์สวยๆ ไว้บนหน้าเพจเพื่อดึงดูดผู้เล่น
บางเกม บริษัทเอางานภาพที่ดีที่สุดขอ
