พยักหน้า “ใช่ ถึงงานเราจะออกมาคุณภาพดี ไม่มีอะไรต้องแก้มาก แต่พวกลูกค้าห่วยๆ ก็ชอบ…เอ๊ะ มีบะหมี่เหลือสักถ้วยมั้ย”
“ไม่ เรากินกันหมดแล้ว เย็นนี้ออกไปหาอะไรกินเป็นการฉลองกันเถอะ” หวงแนะนำ
หร่วนกวางเจี่ยนพยักหน้าเห็นพ้อง “ได้ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน เราออกไปหาอะไรดีๆ กินกันก่อนค่อยแบ่งเงิน ช่วงที่ผ่านมาสาหัสกันทุกคน”
“โหย แกอ่ะหนักสุดเลย” หวงตอบขณะลากถุงขยะใบโตออกไปทิ้ง
หร่วนกวางเจี่ยนไม่คิดว่าเผยเชียนจะรับงานออริจินัลของตนไปโดยไม่ติติงอะไร
ปกติแล้วถึงลูกค้าจะชอบงานขนาดไหนก็จะมีติอะไรเล็กๆ น้อยๆ กลับมา
จะบอกว่าเป็นความผิดของลูกค้าก็ไม่ได้เพราะมันเป็นปัญหาที่มีรากฐานมาจากกระบวนการทำงาน
ส่วนใหญ่ลูกค้าจะไม่ได้มาเป็นบุคคล แต่เป็นกลุ่มหรือบริษัท
คนที่มาติดต่อกับพวกฟรีแลนซ์จะเป็นพนักงานคนหนึ่งของฝั่งลูกค้า
ถ้าฟรีแลนซ์ส่งงานไปแล้วคนที่รับผิดชอบรับมาเลยโดยไม่พบปัญหาอะไรจะทำให้ไปอธิบายกับหัวหน้าได้ลำบาก
การที่พนักงานไม่พบปัญหาในตัวงานที่รับมาเลยสักจุดเดียวจะทำให้เขาดูเป็นคนใช้การไม่ได้ เหมือนว่าไม่ได้ตั้งใจทำงาน
ทำให้ลูกค้ามักจะหาจุดติเล็กๆ น้อยๆ เพื่อให้ดูเหมือนว่าตัวเองก็ทำงานอยู่นะ
เอาเข้าจริงก็มีเหตุการณ์สุดหดหู่อย่าง…. “กลับไปใช้ร่างแรกกันเถอะ” ด้วย
หร่วนกวางเจี่ยนรู้สึกซึ้งใจที่รอบนี้ได้เจอลูกค้าฟ้าประทาน
ทั้งจ่ายเงินเลย ไม่ได้ขอลดราคา แต่ขอขึ้นราคาให้ด้วยซ้ำ!
แบบฟอร์มก็ไม่ได้ลงรายละเอี
