เผยเชียนตื่นขึ้นมาตอนบ่าย
สองสามวันที่ผ่านมา ไม่รู้ทำไมเขาถึงนอนหลับสบายมาก
หรือเป็นเพราะพลังของเงินกันนะ
พอคิดว่าจะได้เงินสามแสนหยวนมาใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายและหลุดพ้นจากความจน เผยเชียนก็รู้สึกสบายใจ
เขาเปิดโน้ตบุ๊กเข้าเว็บไซต์รวมทรัพยากรและเห็นแจ้งเตือนว่าหร่วนกวางเจี่ยนส่งงานมาให้แล้ว
ถึงความเร็วในการดาวน์โหลดจะไม่ได้ช้าเท่าไหร่ แต่งานภาพออริจินัลเป็นไฟล์คุณภาพสูงจึงต้องใช้เวลาดาวน์โหลดสักพัก
“เสร็จทันจริงๆ ด้วย ขยันจริงๆ”
“อยากรู้จังว่าคุณภาพงานเป็นไง”
“ขอแค่อย่าออกมาสวยเกินไปก็พอ! ฉันตายแน่ถ้างานออกมาสวยเกิน!”
เหลืออีกไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์จะถึงวันปิดบัญชี เผยเชียนต้องปล่อยเกมออกไปให้ได้เร็วที่สุด
ระบบระบุว่าเผยเชียนห้ามมีสินค้าที่ยังไม่วางจำหน่ายในช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนปิดบัญชี
พูดอีกอย่างก็คือ ระบบต้องการให้เผยเชียนผ่านกระบวนการทางธุรกิจเพื่อคำนวณกำไรขาดทุนหนึ่งสัปดาห์หลังปล่อยสินค้า
หากมีสินค้าที่ยังไม่วางจำหน่าย ระบบจะเลื่อนวันปิดบัญชีออกไป ซึ่งเผยเชียนไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น
เขาเปิดงานภาพออริจินัลที่หร่วนกวางเจี่ยนส่งมาให้
พอเห็นภาพแรก เขาก็ตะลึงงันไป
“อะไรวะเนี่ย! ทำไมงานละเอียดแบบนี้”
“มันภาพละเจ็ดร้อยหยวนจริงๆ เหรอวะ!”
เผยเชียนคิดเมื่อได้เห็นงาน
ถึงจะไม่ค่อยรู้เรื่องงานภาพออริจินัล แต่เผยเชียนก็พอจะแยกงานที่ดีและแย่ได้ สิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือรายละเอียด
อย่างไรเสีย ในงานภาพออริจินัล
