าวิทยาลัยการเงินแห่งหนึ่งในเซี่ยงไฮ้
หอพักแห่งหนึ่งของภาควิชาศิลปะ
หอพักแห่งนี้สภาพดูดีกว่ามหาวิทยาลัยฮั่นตงของเผยเชียนมาก
เตียงสองชั้นแต่ละหลังมีโต๊ะส่วนตัวอยู่ชั้นล่าง นอกจากห้องจะดูดีและใหม่เอี่ยมแล้วยังติดแอร์อีกด้วย
เว็บไซต์รวมทรัพยากรที่ ESRO ตั้งขึ้นทำให้นักศึกษาภาควิชาศิลปะสามารถรับงานเสริมผ่านช่องทางออนไลน์ระหว่างเรียนได้ ส่งผลให้คุณภาพชีวิตของพวกเขาดีขึ้นเล็กน้อย
ยิ่งไปกว่านั้น งานเหล่านี้ยังช่วยให้พวกเขาหางานได้หลังเรียนจบเหมือนกัน
หร่วนกวางเจี่ยนปล่อยเมาส์แล้วร้องตะโกน “ไอ้หวง ไอ้โจว! รีบไปเรียกคนอื่นๆ มา! มีงานเข้าแล้ว!”
ไม่นานคนอื่นๆ อีกห้าคนในหอก็มารวมตัวกันที่ห้อง
“สามสัปดาห์ งานภาพออริจินัลห้าสิบเซ็ต แต่ละเซ็ตมีสี่รูป ได้สามพันหยวน! คิดว่าไง ดีใช่มั้ยล่ะ”
หร่วนกวางเจี่ยนคือเด็กหนุ่มผมสั้น ผิวขาวซีด ดูกระฉับกระเฉง หน้าตาหล่อเหลา ดูไม่เหมือนนักวาดเลย
ผิดกับรูมเมตคนอื่นๆ ที่ปล่อยผมยาว บางคนมีรอยสัก พวกเขาดูมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ไอ้หวง ชายหนุ่มไว้หนวดสั้นมาถึงเป็นคนแรก “สี่รูปสามพันหยวนเหรอ แจ่มแมว! เอาด้วย! ราคานี้ให้วาดสไตล์การ์ตูนแบ๊วๆ ก็ทำ! ขอเอาเงินไปต่อชีวิตก่อน!”
หร่วนกวางเจี่ยนส่ายหัว “สไตล์การ์ตูนเหรอ รอบนี้ไม่ใช่ว่ะ! ลูกค้าบอกว่าเอาสไตล์ไหนก็ได้ ขอไม่เป็นการ์ตูนแบ๊วๆ พอ!”
หวงนิ่งไป “อะไรนะ ไม่ใช่ว่าแกอัปโหลดแต่งานสไตล์การ์ตูนไว้เป็นผลงานหน้าเว็บเหรอ ลูกค้ามาคุย
