่าเป็นงานยากแล้วโยนกลับมาให้เขาทำ
ในที่สุดหม่าหยางก็พยักหน้า “ก็ได้ ผมจะพยายามเต็มที่แล้วกัน”
เผยเชียนยังกังวลอยู่เลยเสริมไปอีก “จำไว้ว่าเอาให้ฉีกสุดๆ ไปเลย! ยิ่งดูตลกยิ่งดี!”
หม่าหยางนั่งเกาแก้มอยู่บนเตียง
หลังจากง่วนอยู่สิบนาทีก็ไม่มีอะไรคืบหน้า
ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวเลยโผล่หัวไปถามอีก “พี่เชียน ผมควรไปหาซื้อสามก๊กมาอ่านก่อนมั้ย…”
เผยเชียนรีบห้ามทันที “ไม่! ไม่ต้องเลย! ความคิดสร้างสรรค์ของนายคือสิ่งที่ฉันต้องการ เข้าใจไหม ตอนนี้นายไม่มีอิทธิพลเรื่องสามก๊กมาจำกัดกรอบความคิด นายจะออกแบบฉีกแนวไปได้สุดๆ!”
“อย่ามัวกังวลว่าของดั้งเดิมเป็นยังไง! ใช้จินตนาการของนายให้เต็มที่ ปรับให้ได้มากที่สุด!”
“โอเค” หม่าหยางตอบเสียงอ่อนก่อนจะหดหัวกลับไปคิดต่อ
ผ่านไปพักหนึ่ง เขาก็โผล่หัวมาถามอีกรอบ “พี่เชียน ผมออกแบบให้กวนอูเป็นมังกรได้มั้ย จะโอเครึเปล่า”
เผยเชียนพยักหน้า “ได้ดิ!”
ผ่านไปสักพัก
“พี่เชียน ผมให้ม้าเฉียวเป็นเซ็นทอร์ได้มั้ย”
“เอาเลย!”
ผ่านไปอีกสักแป๊บ
“พี่เชียน ผมจะให้จิวฉองเป็นมังกรตัวเมีย ส่วนจูกัดเหลียงเป็นนักประดิษฐ์! อุ๋ยซีเป็นหุ่นเชิดจักรกล เคาทูเป็นเสือ! โจผีเป็นสัตว์ประหลาดมีหนวด ลิบองเป็นโลลิต้านักฆ่ามังกร! เอาเป็นแบบนี้ได้มั้ยอ่ะ”
เผยเชียนตบหน้าขา “ได้! เอาแบบนี้เลย! ไอ้หม่า รู้ตัวรึเปล่าว่าแกมันอัจฉริยะจริงๆ ตัวอื่นๆ ก็เอาแบบนี้เลยนะ”
ตอนแรกหม่าหยางก็ไม่ค่อยมั่นใจกับงานของตัวเอง
