พออกไปก่อน นักวาดที่ทำงานไม่หยุดทั้งเดือนจะสร้างงานภาพออริจินัลออกมาได้มากสุดสิบห้าชิ้น
ถึงเผยเชียนจะบอกว่าตนต้องการงานภาพสองร้อยชิ้นก็ไม่ได้หมายความว่ามันต้องเป็นงานภาพออริจินัลที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงสองร้อยชิ้น
มีตัวละครห้าสิบตัว แต่ละตัวมีงานภาพสี่แบบแยกตามดาวแต่ละขั้น
อย่างการ์ดหนึ่งดาวถึงสี่ดาวของจูกัดเหลียงก็จะมีรายละเอียดและเอฟเฟ็กต์พิเศษเพิ่มเติมมาเล็กน้อย ไม่ได้ให้ออกแบบใหม่ทั้งหมด
ดังนั้น ตัวละครแต่ละตัวจะมีงานภาพออริจินัลสี่แบบ
เมื่อคำนวณเผื่อดู เผยเชียนต้องจ้างนักวาดประมาณเจ็ดคนเผื่อให้ได้งานภาพตามเวลาที่วางไว้
เขาตัดสินใจต่อรองเรื่องราคากับนักวาดคนหนึ่งก่อนไปหาคนอื่นๆ
“สวัสดีครับ บริษัทของเรากำลังพัฒนาเกมการ์ดมือถือ ต้องการสั่งวาดงานภาพออริจินัลจำนวนมาก ผมอยากคุยเรื่องราคาและตารางงาน ถ้าสนใจช่วยตอบกลับด้วยครับ”
เผยเชียนส่งข้อความให้นักวาดชื่อหร่วงกวางเจี่ยน เขารออยู่สองสามนาทีก็ไม่มีการตอบกลับจึงสรุปว่าอีกฝ่ายน่าจะออฟไลน์อยู่
เผยเชียนไม่ได้รีบร้อนอะไรเพราะหม่าหยางน่าจะกรอกแบบฟอร์มเสร็จวันพรุ่งนี้
เขาหันไปดูเวลาและพบว่าค่ำแล้ว ท้องเริ่มร้องด้วย
“ไอ้หม่า ไปหาไรกินกันมั้ย”
เผยเชียนลงจากเตียง หันมองหม่าหยางบนเตียงชั้นบน
หม่าหยางกำลังเค้นจินตนาการรัวแป้นพิมพ์รังสรรค์ผลงาน เขากรอกแบบฟอร์มไปได้เยอะแล้ว
“…ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นก็ได้ ไปหาไรกินกัน” เผยเชียนบอก
แม้จะกำลังจดจ่ออยู
