หน่อยก็ใช้งานได้
แต่เผยเชียนย่อมไม่อยากได้งานที่เอามาปรับก็ใช้ได้แบบนี้ ถ้าใช้งานพวกนี้เขาจะเอาเงินไปผลาญได้อย่างไร
ดังนั้นงานภาพทุกชิ้นจะต้องวาดขึ้นใหม่หมด!
เผยเชียนไล่รายการ UI เอฟเฟ็กต์พิเศษ และงานภาพอื่นๆ ที่ไม่ค่อยสำคัญมาก จากนั้นก็กรอกรายละเอียดคร่าวๆ ลงไปว่า…
ต้องออกมาเท่!
เข้ากับธีมสามก๊ก!
เขากรอกแต่อะไรที่กำกวมไป
ส่วนผลงานจะออกมาอย่างไรนั้น…
เผยเชียนไม่ได้สนใจ! นักวาดจะออกแบบมาอย่างไรก็ได้!
จากนั้นเผยเชียนก็เอาแบบฟอร์มให้หม่าหยาง
ตอนนั้นหม่าหยางตื่นแล้ว
แต่หลังจากนอนกอดหนังสือเล่มหนาไปสองนาทีก็ทำท่าจะหลับอีกครั้ง
พอเห็นเผยเชียนยื่นแบบฟอร์มให้ หม่าหยางก็ฟื้นคืนชีพอีกรอบ ก่อนจะโยนหนังสือทิ้ง ยื่นหัวลงไปที่เตียงชั้นล่างแล้วกระซิบถาม “เริ่มงานแล้วเหรอ”
เผยเชียนพยักหน้า “เอาแบบฟอร์มไปกรอก ปลดปล่อยจินตนาการตัวเองออกมาให้เต็มที่!”
หม่าหยางพยักหน้ารัว “จัดไป!”
ความมุ่งมั่นในการทำงานพุ่งพรวด!
หม่าหยางดูแบบฟอร์ม เป็นแบบฟอร์มให้ลงรายละเอียดงานภาพที่ต้องการ มีส่วนที่ต้องกรอกอยู่หลายส่วน แต่หลักๆ คือต้องอธิบายรูปแบบตัวละครออริจินัลที่ต้องการ
เผยเชียนเลือกธีมไปแล้ว ซึ่งก็คือสามก๊ก
ในสามก๊กมีตัวละครมากมาย เผยเชียนเลือกมาห้าสิบตัว สิบห้าตัวเป็นการ์ดหายาก อีกยี่สิบห้าตัวเป็นการ์ดระดับสูง ส่วนอีกสิบตัวที่เหลือเป็นการ์ดทั่วไป
งานภาพออริจินัลมีมากมากหลายราคา ถูกสุดอยู่ที่ประมาณแปดร้อยหยวนต่อช
