ียวระเบิดป้อมได้แบบนี้หรือ!
แต่เผยเชียนก็ไม่ได้เถียงอะไรกลับไปเพราะรู้ว่าหม่าหยางเป็นคนอย่างไร
ไม่ใช่ว่าหม่าหยางตั้งใจถ่วงคนอื่น เขาก็แค่เล่นกาก…
เขาเป็นพวกที่มีความสามารถจำกัด
เผยเชียนจำได้ว่าตอนปีสี่ หม่าหยางเข้าชมรมทุกชมรมแถมยังช่วยอาจารย์ทำนู่นทำนี่เสมอ เรื่องเข้าเรียนก็ไม่เคยขาดแม้แต่ครั้งเดียว
แต่พอเรียนจบมา นอกจากจะไม่ได้รับโอกาสดีๆ แล้วยังหางานดีๆ ไม่ได้เหมือนกัน ท้ายที่สุดก็กลับบ้านไปทำงานที่ครอบครัวหาให้
แน่นอนว่าทุกคนมีทางของตัวเอง และทางของหม่าหยางก็ไม่ได้แย่อะไร
แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเป็นทางที่ดีนัก…
พอมาเล่นเกมก็ฝีมือธรรมดา
จะบอกว่าเขาเล่นเกมเก่งก็ไม่ได้ ทักษะการเล่นเกมของเขาพัฒนาช้ากว่าคนอื่น เล่นผ่านไปหลายปีก็ไม่สามารถแบกทีมได้ด้วยตัวคนเดียว
แต่ก็ไม่ได้ถือว่ากากขนาดนั้น คะแนน KDA ของเขาก็กลางๆ แต่ก็บอกไม่ได้อีกว่าช่วยทำเกมได้
นั่นเป็นระดับทักษะที่เขาไม่สามารถเพิ่มหรือลดได้
เขาเป็นคนแบบนั้น
พูดง่ายๆ คือเป็นคนไม่เก่งโดยกำเนิด
เผยเชียนอดคิดถึงคำพูดอันโด่งดังของ Otto[1] ขึ้นมาไม่ได้ “พวกแรงก์ Silver ก็เหมือนมะเร็งร้าย” จะไปเถียงกับคนแบบนี้ไปทำไม
เดี๋ยวนะ
จู่ๆ เผยเชียนก็นึกอะไรออก
เขานึกได้ว่าหม่าหยางเป็นคนไม่เก่งโดยกำเนิด เป็นพวกมือไม่พายเอาเท้าราน้ำ เป็นคนที่ฉุดทั้งทีมลงได้!
ถ้าเป็นแบบนั้น นั่นก็เป็นความสามารถที่ฉันต้องการไม่ใช่หรือ!
……………………..
[1] นักสตรีมเกม League of leg
