้าหยวน!”
“เดี๋ยวเราซื้อเกมนี้ส่งให้เพื่อนนะ!”
เผยเชียนแทบจะร้องไห้เมื่อได้อ่านคอมเมนต์
ฉันเขียนบอกไปว่าให้พวกแกขอรีฟันด์ไม่ใช่หรือไง!
เผยเชียนตระหนักแล้วว่าตั้งราคาไว้แค่หนึ่งหยวนนั้นเป็นความผิดพลาดมหันต์ กลายเป็นว่าราคาถูกจนไม่อยากจะกดขอรีฟันด์!
แต่จริงๆ แล้วเผยเชียนก็ไม่กล้าตั้งราคาแพงเกินไป เพราะเป็นเกมอินดี้ ถ้าตั้งราคาไปร้อยหยวนก็เกรงว่าจะไม่ผ่านกระบวนการประเมินของ ESRO ระบบอาจเตือนว่าเป็นการละเมิดกฎเหมือนกัน!
เผยเชียนรู้สึกหมดหวังเมื่อได้เห็นเกมตนเองฮิตติดกระแสอย่างรวดเร็ว เขาทำใจรับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ไหว
…
วันจันทร์
“พี่เชียน โดดเรียนคาบบ่ายอีกแล้วเหรอ”
หม่าหยางเก็บของเรียบร้อยแล้ว เขานึกสงสัยขณะมองเผยเชียนที่แม้จะตื่นแล้วแต่ก็ยังนอนอยู่บนเตียงพลางครุ่นคิดถึงชีวิตเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก
เผยเชียนโบกมือปัด ไม่มีแรงแม้แต่จะพูดตอบ
“สุดๆ ไปเลย”
หม่าหยางถือหนังสือเดินออกจากห้องไป
ตอนนี้พวกเขาอยู่ปีหนึ่ง นักศึกษาส่วนใหญ่เริ่มโดดเรียนและนอนตื่นเที่ยงกันตอนปีสองปีสาม
เผยเชียนเป็นคนที่กลับมาเกิดใหม่จากอนาคตสิบปีข้างหน้า เขารู้ว่าโดดเรียนไปก็ไม่ได้ส่งผลอะไร
อย่างไรเสีย เขาไม่ได้เรียนหมอหรือกฎหมายที่ถ้าขาดเรียนไปคาบเดียวอาจจะฉิบหายวายวอดได้ สำหรับนักศึกษาคณะสังคมศาสตร์อย่างเขา ต่อให้ขาดเรียนทุกคาบสุดท้ายแล้วก็หาทางให้ผ่านได้อยู่ดี
เผยเชียนไม่มีอารมณ์จะไปเรียน…
พอกดรีเฟรชหน้าหลังบ้านของเค
