ชันสุดเลิศเลอที่คอยย้ำเตือนผมอยู่เสมอว่าได้เสียเวลาชีวิตให้เกมนี้ไปเท่าไหร่…”
“อะแฮ่ม เอาละ ทุกคนน่าจะดูออกว่าเมื่อกี้ผมประชด จริงๆ แล้ว ผมบอกได้เลยว่าเกมนี้คือเกมที่น่าเบื่อที่สุดในประวัติศาสตร์วงการเกม”
“ใช่ครับ คุณได้ยินไม่ผิด จะในอดีตหรืออนาคต ในหรือนอกประเทศ ไม่น่าจะมีเกมขับรถที่น่าเบื่อไปกว่าเกมนี้แล้ว”
“คุณต้องจ้องจอตลอดการเล่นเกมทั้งแปดชั่วโมงเพื่อดูว่ามีทางเลี้ยวโผล่มาหรือเปล่า ถ้าเกิดลืมกดเลี้ยวขึ้นมาแล้วละก็…ขอแสดงความเสียใจ คุณพลาดแล้ว ต้องกลับไปเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น!”
“อย่ามาถามผมว่าทำไมไม่มีปุ่มหยุดหรือจุดเซฟ เพราะว่า…เกม! นี้! ไม่! มี! ปุ่ม! หยุด! โว้ย!”
“สิ่งจรรโลงใจที่ทำได้ในเกมคือบีบแตรกับฟังเพลง แต่ข่าวร้ายคือ นอกจากจะฟังเพลงที่ตัวเองชอบไม่ได้แล้ว ยังกดเปลี่ยนช่องวิทยุไม่ได้อีก! ต้องทนฟังแค่เพลงเก่าๆ อะไรไม่รู้! ยิ่งไปกว่านั้น คุณกดข้ามเพลงที่ไม่ชอบไม่ได้ด้วย!”
“ที่น่าตื่นตะลึงที่สุดคือตอนจบเกมที่มีประโยคหนึ่งเด้งขึ้นมาว่า ขอแสดงความยินดี คุณได้สูญเสียเวลาชีวิตอันมีค่าไปแปดชั่วโมง!”
“ใช่ครับ! เกมนี้บอกว่าจะทำให้ตรึกตรองถึงชีวิต แล้วมันก็ทำให้ผมได้ตรึกตรองจริงๆ!”
“มันทำให้ผมตระหนักถึงความสำคัญของเวลา และเกมก็เป็นอะไรที่ทำให้เสียเวลายิ่งนัก!”
“ถ้าจะให้คะแนนความน่าเบื่อ เต็มสิบผมให้ร้อย!”
“แต่เกมนี้ก็ยังไม่สมบูรณ์แบบ”
“ในฐานะที่เป็นผู้เล่นคนแรกที่เคลียร์เกมนี้ได้ (เช็
