“เอ๊ะ เริ่มแบบนี้เลยเหรอ”
น้ำในกาต้มน้ำยังไม่ทันเดือด แต่เฉียวเหลียงก็ไม่มีเวลามาสนใจเนื่องจากได้เข้าสู่เกมเรียบร้อยแล้ว
ไม่มีฉากเปิดหรือแอนิเมชันอะไร ไม่มีกระทั่งปุ่มตัวเลือกด้วย เพราะผู้เล่นเข้าไปในเกมทันที
เข้าสู่ทะเลทรายเวิ้งว้างอันไกลโพ้นที่มีถนนคดเคี้ยวทอดไกลสุดลูกหูลูกตา
เกมนี้มีมุมมองกล้องแบบมุมมองบุคคลที่หนึ่งจากในรถ มีหน้าคำแนะนำเกมแบบเรียบง่าย สามารถควบคุมได้ผ่านแป้นพิมพ์หรือจอยเกม ดูแล้วก็เหมือนเกมแนวแข่งรถอื่นๆ ในตลาด
เฉียวเหลียงมองดูรูปบนหน้าจอและพบว่าการควบคุมนั้นไม่มีปัญหาอะไร
เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นเทมเพลตที่ออกแบบไว้แล้วให้มีระดับไม่สูงหรือต่ำเกินไป
เฉียวเหลียงหยิบจอยเกมที่วางอยู่ข้างๆ ขึ้นมาต่อเข้ากับคอมพิวเตอร์และเริ่มเล่นเกม
รถค่อยๆ เคลื่อนตัวไปด้านหน้า
เฉียวเหลียงขับเลี้ยวไปตามทางเรื่อยๆ
ในเกมเป็นเวลาเช้า ดวงอาทิตย์เพิ่งขึ้น แสงสว่างจึงไม่ได้แรงจนเกินไป
เม็ดทรายพัดปลิวไปบนทะเลทราย ไกลออกไปมีพายุทรายเป็นหย่อมๆ ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อวิสัยทัศน์การมองเห็นในเกม
ถนนทอดยาวออกไปไกล ไม่ได้เป็นแค่ทางตรงธรรมดา แต่มีจุดให้เลี้ยวเป็นพักๆ
ติ๊ก!
น้ำในกาเดือดแล้ว
เฉียวเหลียงขับรถไปตามทาง เริ่มตกอยู่ในภวังค์ความคิด
ฉันกำลังทำอะไรอยู่
แล้วฉันควรทำอะไร
เกมนี้ต้องการให้ฉันทำอะไร
เขาขับมาสามนาทีแล้ว มีจุดให้เลี้ยวอยู่หลายจุด แต่…
ไม่มีอะไรอื่นน่าสนใจเลยนอกจากนั้น
ขับ เลี้ยว ดูพายุทรายท
