ายหลังนะเจ้าคะ”
หมอหลวงสวี่พยักหน้าหงึกหงัก “ข้าเข้าใจ ข้าเป็นหมอหลวงมานานหลายปี ประสบพบเรื่องพรรค์นี้มาไม่น้อยเช่นกัน พอจะรู้อยู่ว่าควรรับมืออย่างไร วางใจเถอะ!”
เด็กสาวมองไปทางห้องตรวจ “ในเมื่อมาที่นี่แล้ว เช่นนั้นข้าไปเยี่ยมองค์หญิงก่อนถึงจะกลับไป ชีพจรของนางแปลกจริงๆ ตอนนี้ข้าคิดอะไรไม่ออก หากมีตำราชีพจรอัศจรรย์ก็คงดี”
“ดีเหมือนกัน เจ้าไปเยี่ยมองค์หญิงก่อน ข้าจะไปที่จวนสกุลหลี่สักหน่อย ขากลับค่อยไปสอบถามเรื่องราวที่ห้างร้านสกุลหลิ่ว” หมอหลวงสวี่กล่าว
ไป๋จื่อพูดขึ้นอีก “ท่านไม่ต้องไปสอบถามเรื่องราวที่ห้างร้านสกุลหลิ่วหรอกเจ้าค่ะ ท่านเป็นหมอหลวง ห้างร้านสกุลหลี่มีกิจการใหญ่โตปานนั้น เกรงว่าคงไม่ไว้หน้าท่านเท่าไรแน่ เอาอย่างนี้ดีอว่าเจ้าค่ะ ข้ากลับไปแล้วจะปรึกษากับท่านตาหรือจิ้นอ๋องสักหน่อย ให้พวกเขาออกหน้า ไม่แน่ห้างร้านสกุลหลี่อาจจะอำนวยความสะดวกให้พวกเขาก็เป็นได้”
หมอหลวงสวี่ปีตินัก “จริงด้วย เหตุใดข้าคิดไม่ถึงนะ ท่านตงฟางยังคงมีอิทธิพลต่อทั้งเมืองหลวง แม้กระทั่งทั้งแคว้นฉู่ ไม่มีใครไม่รู้จักเขา มีเขาออกหน้าต้องสำเร็จแน่”
หลังจากพูดกันอีกสองสามประโยค ทั้งสองคนก็บอกลากัน ไป๋จื่อไปยังห้อง
