กระบี่ริษยาได้อย่างง่ายดายแล้วไป๋ฉียืนอยู่ข้างเตาหลอมสามพันสรรพสิ่ง เล่าเรื่องราวภายในแดนเซียนพรหมจักรพรรดิเซียนมีจำ นวนมากขึ้นเรื่อยๆ ผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้เริ่มไปมาหาสู่กัน บางทีก็สร้างบุญบารมี ยกตัวอย่างเช่นประทานโชควาสนาให้กับสิ่งมีชีวิตหรือสร้างแดนผาสุกขึ้นมานอกจากปฐมาจารย์หมื่นพุทธกับเจ้าลัทธิคุนหลุนที่คุ้นเคยกันดีแล้ว ก็เริ่มมีฉายามรรคาใหม่ๆ ปรากฏขึ้นกลายเป็นผู้มีอำนาจสะเทือนฟ้าดินเจียงฉางเซิงพึงพอใจมาก จะให้ผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นเดินนำหน้าตลอดไม่ได้ ยิ่งมีผู้แข็งแกร่งมากเท่าไรก็ยิ่งส่งผลดีกับวิถีเซียนมากเท่านั้นส่วนเรื่องที่เหล่าจักรพรรดิเซียนสร้างเผ่าพันธุ์ขึ้นมาจากต้นไม้ใบหญ้าในแดนเซียนพรหม เจียงฉางเซิงก็ไม่ได้คัดค้านอะไร ถึงอย่างไรโชควาสนาเช่นนี้ก็หาได้ยาก คนที่ทำได้แทบจะนับนิ้วมือได้เลย“จริงสิ นายท่าน แดนเซียนพรหมถูกค่ายกลอะไรบางอย่างล้อมรอบเอาไว้หรือไม่ มีคนจะออกไปแต่ออกไปไม่ได้ หลงทางง่ายมากทีเดียว สุดท้ายก็ต้องบินกลับมา”ไป๋ฉีถามด้วยความประหลาดใจ ทุกครั้งที่นึกขึ้นได้ว่านายท่านเป็นคนสร้างทั้งแดนเซียนพรหมขึ้นมา ต่อให้เป็นนางก็ยังตกใจ นี่ต้องมีฝีมือระดับใดกันแน่“ใช่แล้ว นี่คือค่ายกลพิทักษ์สวรรค์หมื่นปรากฏการณ์หากฝ่าออกไปจากค่ายกลพิทักษ์สวรรค์หมื่นปรากฏการณ์ได้นั่นก็แสดงว่ามีคุณสมบัติปักหลักที่พันมหาโลกาได้แล้ว ข้าจะไม่คัดค้านถ้ามีคนอยากไป”เจียงฉางเซิงหลับตาพูด ไป๋ฉีจดจำ คำพู
