เรื่องจุดวิเศษที่ซ่อนอยู่ในร่างกาย และโรคประหลาดรักษายากบางโรคก็รักษาให้หายได้ผ่านจุดวิเศษเจ้าค่ะ”
หมอหลวงสวี่ได้ยินแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นมาก เขารับตำรามาจากในมือของไป๋จื่อ อ่านอย่างละเอียดอยู่หลายบรรทัดแล้วก็มีแต่รู้สึกตื่นเต้นขึ้น “นี่ๆๆ จุดวิเศษพวกนี้มีอยู่จริงหรือ เหตุใดไม่มีบันทึกไว้ในตำราแพทย์อื่นเลยเล่า”
“นี่เป็นวิชาที่หานกู่จื่อค้นพบเอง คนที่รู้มีอยู่ไม่มาก ตำราเล่มนี้มาถึงมือของพวกเราได้นับว่าโชคดีจริงๆ จุดวิเศษเป็นจุดที่ร่ำเรียนได้ยากมาก คนที่ศึกษาวิชานี้ได้ต้องเป็นผู้ที่มีความสามารถในการฝังเข็มสูงส่ง และคนเช่นนี้ก็มีน้อยยิ่งกว่าน้อย ดังนั้นคนที่รู้วิชานี้จึงมีน้อยยิ่งกว่านั้นไปอีก”
สีหน้าของหมอหลวงสวี่มีแต่ความรู้สึกนึกคิดมากมาย “ตามหลักแล้ววิชาที่มีค่าเช่นนี้ควรสืบทอดกันรุ่นสู่รุ่นถึงจะถูก แต่เหตุใดไม่เพียงคนที่รู้วิชานี้มีน้อยนัก แม้กระทั่งมีข่าวลือว่ามันเป็นเพียงความเชื่อ ด้วยเหตุนี้หมอหลวงมากมายเห็นตำราเล่มนี้อยู่ในห้องตำราแท้ๆ แต่กลับไม่มีใครยอมอ่าน”
“หมอหลวงกวนยืมตำราเล่มนี้ไปหลายปี ไม่รู้เหมือนกันว่าสำเร็จวิชาแพทย์ในตำราเล่มนี้แล้วหรือไม่” หมอหลวงสวี่เสียดาย หม
