มา จึงโพล่งถามออกไป “ถอนพิษให้องค์หญิงแล้วไม่ใช่หรือ”
ไป๋จื่อส่ายหน้า “ตอนนี้ยังพูดยาก เรื่องบางเรื่องข้าเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน รอข้ากลับมาแล้วค่อยว่ากันเถอะ เจ้าดูแลองค์หญิงให้ดีนะ”
หลังจากไป๋จื่อและหมอหลวงสวี่ออกไปแล้ว องค์หญิงเชียนฟางก็ถามจิ่นเอ๋อร์ “นางเป็นหมอหญิงของแคว้นฉู่หรือ”
จิ่นเอ๋อร์พยักหน้า “แม่นางไป๋เชี่ยวชาญวิชาแพทย์มาก หมอหลวงในสำนักหมอหลวงพวกนี้ไม่ทราบสาเหตุที่ท่านสลบไป แต่พอแม่นางไป๋มา นางถามข้าเพียงไม่กี่คำ จากนั้นตรวจดูท่านเล็กน้อยก็พบสาเหตุในทันที เดิมทีบนร่างกายของท่านถูกคนแทงด้วยอาวุธลับ หลังจากแม่นางไป๋นำแม่เหล็กมาดูดอาวุธลับออกจากจุดต่างๆ บนร่างกายของท่าน ท่านก็ฟื้นขึ้นมาเจ้าค่ะ”
องค์หญิงเชียนฟางกล่าวอีกว่า “แต่ท่าทางของนางเมื่อครู่นี้ เหมือนว่าข้าจะยังไม่หายดีนะ ยังมีปัญหาอย่างอื่นอีกใช่หรือไม่”
จิ่นเอ๋อร์รู้สึกกังวลใจเช่นกัน แต่ตอนนี้นางทำได้เพียงปลอบใจองค์หญิง ทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้ทั้งสิ้น
“องค์หญิง ท่านอย่ากังวลไปเลยเจ้าค่ะ ที่นี่คือสำนักหมอหลวง มีหมอเทวดาอย่างแม่นางไป๋อยู่ด้วย ท่านต้องไม่เป็นอะไรแน่นอนเจ้าค่ะ” จิ่นเอ๋อร์ประคององค์หญิงลุกขึ้นนั่ง แล้วหมุนกายไปนำ
