ร์แดงก่ำ นางร้องไห้มานานอย่างเห็นได้ชัด บัดนี้นางคุกเข่าลงเบื้องหน้าเขา “ท่านอ๋อง ข้าขอร้องท่านละ ช่วยชีวิตองค์หญิงของข้าด้วยเถอะ ลมหายใจของนางอ่อนลงทุกที นางไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้ว ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป ต่อให้ไม่ถูกพิษตายก็ต้องหิวตายแล้วเจ้าค่ะ”
“ไม่ต้องร้อนใจไป เหล่าหมอหลวงก็มาแล้วไม่ใช่หรือ ให้พวกเขาตรวจดูก่อนค่อยว่ากัน” ฉู่เยี่ยนประคองนางลุกขึ้นพลางพูดเสียงเบา
จิ่นเอ๋อร์กล่างอีกว่า “เมื่อวานพวกเขามาแล้วเจ้าค่ะ บอกว่าพิษนี้หายากยิ่งนัก พวกเขาเองก็หมดหนทางเช่นกัน ท่านอ๋อง ข้าขอร้องท่าน ตามหาหมอเทวดาให้องค์หญิงสักคนเถอะเจ้าค่ะ หากแคว้นฉู่ไม่มีหมอเทวดา เช่นนั้นก็ส่งจดหมายให้แคว้นจินของพวกข้า ที่นั่นมีหมอเทวดาอยู่คนหนึ่ง เขาเชี่ยวชาญวิชาแพทย์เป็นอย่างยิ่ง เขาจะต้องรักษาได้แน่เจ้าค่ะ”
“เจ้าวางใจเถอะ ข้าไม่มีทางให้องค์หญิงเป็นอะไรแน่นอน แคว้นฉู่ของพวกข้าก็มีหมอเทวดาเช่นกัน เพียงแต่ต้องทำตามกฎ ให้หมอหลวงรักษาก่อน หากหมอหลวงรักษาไม่หาย ถึงจะเชิญหมอจากข้างนอกมาได้” ฉู่เยี่ยนว่า
บัดนี้จิ่นเอ๋อร์เข้าใจแล้ว จึงไม่ร้องไห้อีกต่อไป นางรีบกล่าวขอบคุณจิ้นอ๋อง ก่อนจะเช็ดน้ำตาแล้วกลับไปที่ข้างเตียงของ
