ตอนที่ 825 เก็บเงินค่ารักษา ถือว่าถูกต้องตามหลักแล้ว
ฉู่เยี่ยนสนทนาอยู่กับอาจารย์ครู่หนึ่ง เขาเห็นว่าเย็นย่ำแล้ว จึงขอตัวลาจะกลับไป แต่เพิ่งเดินออกจากประตูคฤหาสน์ตงฟางไม่ทันไร เขาก็เห็นรถม้าของสกุลเคอจอดอยู่ข้างนอกคฤหาสน์ ไป๋จื่อลอดกายออกมาจากในรถม้า ครั้นเงยหน้าขึ้นก็เห็นหูเฟิงออกมาจากในคฤหาสน์
ดวงตาสองคู่สอดประสานกัน ราวกับว่ามีประกายไฟแล่นระหว่างสายตาของคนทั้งสอง
ฉู่เยี่ยนเร่งฝีเท้าเดินไปหลายก้าว เขาเดินไปตรงหน้ารถม้า เพื่อประคองนางลงมา
เขาจับมือของนางเอาไว้ ไม่ยอมปล่อย
ไป๋จื่อเองก็ปล่อยให้เขาทำเช่นนั้น แค่จับมือกันเท่านั้นไม่ใช่หรือ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ดวงตาที่ซ่อนอยู่ในเงามืดพวกนั้นอยากมองก็มองไปเถอะ อยากพูดจาลับหลังเช่นไรก็พูดเถอะ นางไม่สนใจอยู่แล้ว
“บอกว่าจะกลับมาช้าที่สุดวันที่เก้าไม่ใช่หรือ เหตุใดล่าช้าจนถึงตอนนี้เล่า”
ฉู่เยี่ยนจับมือเล็กๆ ที่นุ่มนิ่มราวกับไม่มีกระดูกไว้ในฝ่ามือ “เกิดอุบัติเหตุขึ้นนิดหน่อย ข้าเพิ่งกลับมาเดี๋ยวนี้เอง ยังไม่ทันได้เข้าไปรายงานตัวในวัง เพราะอยากมาพบหน้าเจ้าก่อน”
“โอ้? เกิดอุบัติเหตุอะไรหรือ สีหน้าเจ้าดูไม่ค่อยดีเลยนะ”
ชายหนุ่มนึกถึงศพที่ส่งไปยังกรมอาญา จ
