นี้ ชอบล้อข้าอยู่เรื่อย ครั้งนี้ข้าจะปล่อยให้เจ้าล้อข้าไปก่อน ไม่คิดบัญชีกับเจ้าก็ได้”
ไป๋จื่อแก้มแดงเล็กน้อย นางเบือนหน้าหนีแววตาที่เต็มไปด้วยความรักอันรุ่มร้อนของเขา ขณะมองไปทางอื่นก็กระแอมสองเสียง ถามว่า “ตอนนี้ศพอยู่ที่ใด”
“อยู่ที่กรมอาญา ข้าต้องไปรายงานเสด็จพ่อก่อน เมื่อเสด็จพ่ออนุญาตแล้ว ข้าจะส่งคนมารับเจ้า เกรงว่าถึงตอนนั้นแล้วน่าจะยังมีเรื่องอื่นที่ต้องรบกวนเจ้าอีก”
“มีเรื่องอะไรอีกหรือ” ไป๋จื่อเลิกคิ้ว
“องค์หญิงแคว้นจินถูกวางยาพิษ นางสลบไสลไม่ได้สติอยู่ตลอด ตอนนี้นางเข้าไปอยู่ในวังแล้ว อย่างไรเสียก็ต้องเรียกคนจากสำนักหมอหลวงมาดูก่อน หากรักษาได้ก็ไม่ต้องรบกวนเจ้า แต่หากพวกเขารักษาไม่ได้ ก็คงต้องเชิญเจ้าไปดูอาการนางสักครั้งแล้ว”
ไป๋จื่อหยิบตั๋วเงินใบหนึ่งออกมาจากในช่องแขนเสื้อ มันเป็นตั๋วเงินที่นางเพิ่งได้รับมาจากจวนสกุลเคในวันนี้ นางสะบัดตั๋วเงินตรงหน้าหูเฟิง ยิ้มอย่างมีเลศนัยว่า “เห็นหรือไม่ นี่เป็นค่ารักษาที่ข้าเพิ่งได้รับมาจากมือของฮูหยินเคอ เชิญข้าไปรักษาหรือชันสูตรศพล้วนไม่มีปัญหา ตอบแทนข้าเป็นค่ารักษาและค่าชันสูตรศพก็พอ เงินที่ข้ารักษาให้ไทเฮาครั้งก่อนก็รวมมาด้วยกันเลยนะ
