จ้าก็จงฝึกฝนให้ดี พันมหาโลกาอันตรายยิ่งนัก สิ่งมีชีวิตกลุ่มแรกของแดนเซียนพรหมล้วนเป็นขั้นจักรพรรดิเซียน หากพลาดพลั้งบุกรุกเข้าไปในสถานฝึกบำเพ็ญของผู้อื่น อาจดับสูญทั้งกายและดวงจิตก็เป็นได้”เยี่ยสวินตี๋หัวเราะ “มรรคาจารย์ ท่านวางใจเถิด วัยที่ควรเผชิญโลกกว้าง วัยที่ชอบก่อเรื่อง พวกเราล้วนผ่านมานานมากแล้ว ตอนนี้คิดแต่จะสงบจิตใจฝึกบำเพ็ญเท่านั้น”คนอื่นๆ ต่างขานรับตาม ทุกคนล้วนคิดเช่นนี้“ถ้าเช่นนั้นก็ไปกันเถิด!”เจียงฉางเซิงสะบัดแขนเสื้อ พาสวรรค์ทั้งสามสิบสามชั้นข้ามมิติออกไปจากห้วงอนันต์สุญญตาขั้นพรหมไม่จำ เป็นต้องเดินทางในแบบที่สิ่งมีชีวิตรู้จักขอเพียงกำหนดตำแหน่งของเป้าหมายได้ชัดเจน ก็ย้ายตำแหน่งไปได้ทันทีสวรรค์ทั้งสามสิบสามชั้นไม่โคลงเคลงแม้แต่น้อยพวกเขาก็มาถึงแดนเซียนพรหมแล้วเจียงฉางเซิงนั่งลงแล้วเอ่ยว่า “พวกเจ้าออกไปข้างนอกเถิด หาสถานที่สร้างสถานฝึกบำเพ็ญของแต่ละคน จะเลือกสวรรค์ชั้นที่สามสิบสองก็ได้”ทุกคนตะลึงงัน เร็วขนาดนี้ก็มาถึงแล้วหรือก่อนหน้านี้พวกเขาคาดเดากันไว้ว่าอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสักครึ่งชั่วยาม ความเร็วระดับนี้น่าเหลือเชื่อนัก ทั้งที่พวกเขาคาดเดาสุดเท่าที่จินตนาการของตัวเองจะคิดได้แล้วแท้ๆ สถานที่ที่พวกเขามากันไม่ใช่สุดขอบห้วงอนันต์สุญญตาแต่เป็นพันมหาโลกาอันลึกลับนั่นเชียวนะแม้พวกเขาจะตกตะลึงแต่พวกเขาก็ไม่ตั้งคำถามพวกเขาคำนับแล้วออกไปทันทีมู่หลิงลั่วกับไป๋ฉีก็ตามออกไปด
