ถึงขั้นเจ็บปวดกระดูก หรือบวมไปทั่วทั้งร่างกาย เช่นนั้นก็ไม่ต้องปรับสูตรยาเจ้าค่ะ” ไป๋จื่อตอบ
“หากมีอาการเช่นนั้นต้องปรับสูตรยาอย่างไร” หมอหลวงสวี่ถามไม่หยุด
ไป๋จื่อกล่าวตอบทันใด “พิษแฝงเร้นอยู่ภายในมานาน ลึกลงไปถึงกระดูก แผ่จากข้างในมาสู่ข้างนอก ไม่ได้ปรากฏแค่ผิวหนังเท่านั้น อาหารหลักคือเจ็บปวดกล้ามเนื้อและกระดูก อาการน้อยในตอน นกลางวัน อาการหนักข้อในตอนกลางคืน มีตุ่มนูนไปทั่วร่างกาย ก่อนพุพองจะมีสีแดงเข้ม หลังพุพองแล้วน้ำหนองสีเหลืองจะส่งกลิ่นเหม็นเน่า กระหายน้ำ เซื่องซึม ลิ้นเหลือง หากมีอาการเช่นนี้ ก็ต้องใช้นำแกงถอนพิษโซวเฟิง ส่วนประกอบของน้ำแกงจะมี โถวฮก[1] ลูกเดือย บักทง[2]สามจิน อิ๋นฮวา[3] ฝางเฟิง[4] มะละกอ แปะเสียงพ้วย[5] จ้าวเจี่ยวซื่อ[6] ตังกุย[7]สองจิน โสม และกันเ เฉ่า[8]หนึ่งจิน”
หมอหลวงสวี่ใช้พู่กันบันทึกรายชื่อสมุนไพรอย่างรวดเร็ว ครั้นเขียนเสร็จแล้วก็ทวนให้ไป๋จื่อฟังรอบหนึ่ง
ไป๋จื่อยิ้มว่า “หากหมอทุกคนตั้งใจเรียนเช่นหมอหลวงสวี่ได้ มีจิตใจใฝ่คุณธรรม โลกใบนี้จะต้องงดงามขึ้นเป็นแน่”
หมอหลวงสวี่รู้สึกขวยเขิน เพราะเขาคิดว่าตนเองไม่ได้มีคุณธรรมสูงส่งเช่นที่ไป๋จื่อว่า
ไป๋จื่อกล่าวกับเขาว่า “ข้าบอกวิธ
