ตอนที่ 802 รู้แต่ไม่พูด เช่นนั้นก็ตายเสียเถอะ
เสี่ยวเอ้อร์มองไปยังเจ็ดคนที่เหลือ ก่อนที่โจวกังจะแบมืออีกข้างหนึ่ง “ไม่ต้องมองแล้ว มันอยู่ที่นี่ทั้งหมดนั่นแหละ” บนมืออีกข้างหนึ่งของเขามียาพิษอยู่เจ็ดเม็ด อีกทั้งฝ่ามือของเขายังเปื้อนเลือดอีกด้วย
“อยากตายรึ ไม่ง่ายเช่นนั้นหรอก ข้าอยากให้เจ้าอยู่ไม่สู้ตายมากกว่า เช่นนั้นง่ายมาก เจ้าต้องหุบปาก ไม่พูดอะไรทั้งสิ้น ข้าจะทำให้เจ้าได้ลิ้มรสโทษทัณฑ์ทุกอย่างบนโลกนี้เอง”
ตอนนี้โจวกังเข้าใจโทษทัณฑ์ทุกชนิดอย่างแจ่มแจ้ง รู้ว่าการลงโทษใดที่ทำให้คนหมดอาลัยตายอยาก สามปีมานี้เขาทนมาได้โดยตลอด เพราะเขามีจิตใจที่แกร่งกล้า และเชื่อว่าจิ้นอ๋องยังไม่ตายอยู่เสมอ
แต่คนตรงหน้าพวกนี้อาจจะไม่ได้มีจิตใจแข็งแกร่งเช่นนั้น
ฉู่เยี่ยนว่า “ข้ามอบคนพวกนี้ให้เจ้า ข้าจะไปที่ศาลาว่าการสักหน่อย”
โจวกังพยักหน้า “ท่านอ๋องวางใจ ข้าจะทำให้พวกเขาสารภาพทั้งหมด หากรู้แต่ไม่พูด เช่นนั้นก็ตายเสียเถอะ”
จากนั้นฉู่เยี่ยนก็กวาดสายตามองเสี่ยวเอ้อร์คนนั้นครั้งหนึ่ง ในใจกล่าวว่า ‘จะกลัวก็แต่คนพวกนี้จะไม่รู้อะไรเลย ดูท่าทางพวกเขาเป็นคนที่กลุ่มนักฆ่าส่งมามากกว่า คนพรรค์นี้อาจจะไม่รู้เส้นสนกลใน แต่พวก