ตอนที่ 773 หลับตาค้นโลง
จิ่นเอ๋อร์รีบกล่าว “แต่องค์หญิงยังมีลมหายใจและชีพจรอยู่เลย ง่ายนักที่จะถูกจับได้”
โจวกังว่า “ไม่ง่ายขนาดนั้นกระมัง อีกเดี๋ยวข้าจะหาแผ่นไม้ที่เหมาะสมมาปิดไว้ด้านบน แล้ววางศพหนึ่งไว้บนแผ่นไม้ เจาะรูสองรูให้หายใจที่ใต้โลง ย่อมปลอดภัยแน่”
คราวนี้จิ่นเอ๋อร์ถึงได้วางใจ ทันใดนั้นจมูกก็ได้กลิ่นสะอิดสะเอียดอีกระลอก จึงหมุนกายไปอาเจียนไม่ยอมหยุด
ครั้นอาเจียนเสร็จแล้ว นางก็พบว่าสีหน้าของหูเฟิงและโจวกังคงเป็นปกติ ราวกับไม่ได้กลิ่นเหล่านั้นก็ไม่ปาน
“พวกเจ้าไม่ได้กลิ่นหรือ”
โจวกังยิ้ม “ใช้ปากหายใจก็ไม่ได้กลิ่นแล้ว”
ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง “ต่อให้ไม่ได้กลิ่น แต่ก็ยังมองเห็นอยู่ดี พวกเจ้าไม่รู้สึกสะอิดสะเอียนบ้างเลยหรือ”
โจวกังยักไหล่ “สบาย ชินแล้วก็ดีขึ้น!” ศพในสนามรบมีมากมายกว่านี้เยอะ พวกเขาไปมาอยู่ในภูเขาศพ ทะเลเลือดมาหลายปี หากแม้แต่ความกล้าแค่นี้ก็ไม่มี เช่นนั้นแล้วจะไปสู้กับใครได้
ชินแล้วก็ดีขึ้น?
หูเฟิงว่า “เจ้าก็อยู่ในสถานพักม้าที่เต็มไปด้วยศพตั้งหลายวัน ตอนนั้นไม่มีปัญหาอะไรหรือ”
เอ่อ…ก็ไม่มีปัญหาอะไรจริงๆ นั่นแหละ บางครั้งคนก็ลืมความหวาดกลัวไปเสียสนิท
ตอนอยู่ที่สถานพักม้าก็
