ะถูกสังหาร เรื่องจะจบลงแค่นั้นได้เช่นไร แต่พวกเขาเพิ่งได้พลังชีวิตแห่งมหามรรคาไปครอง ต้องต้านรับการโจมตีอันบ้าคลั่งจากชะตาเร้นกับมัชฌิมาพิทักษ์อยู่ จึงทำได้เพียงจับตาดูห้วงอนันต์สุญญตาไว้ วันหน้าค่อยคิดอีกทีเขาเฝ้ามองเจตจำ นงแห่งมหามรรคาหวนกลับไปยังห้วงมิติเบื้องลึกที่อยู่สูงกว่าห้วงอนันต์สุญญตา แล้วเริ่มฝึกวิชาท่ามกลางความมืดมิดหากเจตจำ นงแห่งมหามรรคาฝึกบำเพ็ญได้ เรื่องราวย่อมเปลี่ยนไปความจริงเจียงฉางเซิงมีความคิดเกี่ยวกับเจตจำ นงแห่งมหามรรคาตั้งนานแล้ว อย่างน้อยเขาก็คิดว่าจะทำลายเจตจำ นงแห่งมหามรรคาไปทั้งแบบนั้นไม่ได้ เจตจำ นงแห่งมหามรรคามีบุญคุณต่อสรรพชีวิต รวมไปถึงตัวเขาด้วย‘ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็อาศัยศึกสุดท้ายของมหันตภัย กำจัดความแค้นของเขาไปด้วยก็แล้วกัน’เจียงฉางเซิงคิดอยู่ในใจเงียบๆ หลังจากนั้นก็หลับตาลงอีกครั้ง…นับตั้งแต่มหาจักรพรรดิทมิฬพ่ายแพ้อย่างอนาถภายใต้การร่วมมือกันของผู้ยิ่งใหญ่แห่งวิถีเซียน ราชสำ นักทมิฬก็ถอยร่นไปทีละนิด เวลาหลายพันปีต่อจากนั้นพวกเขาทยอยสูญเสียมหาพิภพใต้ปกครองไปอย่างต่อเนื่อง สรรพชีวิตรับรู้ได้ว่าศึกสุดท้ายกำลังจะมาถึงแล้ววิถีเซียนที่มีแดนสวรรค์เป็นตัวแทนน่าจะชนะได้โดยที่แทบไม่ต้องลุ้นหนึ่งพันปีต่อมาศึกตัดสินก็มาถึง ราชสำ นักทมิฬถูกแดนสวรรค์กับลัทธิต่างๆ ของวิถีเซียนล้อมเอาไว้ ในนั้นมีลัทธิจากโลกสวรรค์ใบที่สองอยู่ด้วยบนห้วงมิติ มีร่างของผู้บำเพ็ญเซีย
