มาทันทีบ่อน้ำลืมชาติภพ ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดตกลงไปในนั้น ล้วนจะถูกล้างความทรงจำ ในอดีต และไม่มีทางฟื้นคืนได้อีกของวิเศษชิ้นนี้สังหารผู้ใดไม่ได้ แต่มีประโยชน์นับอนันต์เจียงฉางเซิงครุ่นคิดครู่หนึ่งก็เรียกบ่อน้ำลืมชาติภพออกมา วางไว้เบื้องหน้าต้นสรวงสวรรค์มหามรรคา บ่อน้ำบ่อนี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางสิบจั้ง มองปราดแรกมันดูเหมือนทะเลสาบขนาดย่อมๆ แต่พื้นที่ด้านในกว้างใหญ่กว่านั้น มันมีขนาดเทียบเท่ากับโลกขนาดเล็กสักใบผิวทะเลสาบสีน้ำเงินสะท้อนภาพกิ่งก้านของต้นสรวงสวรรค์มหามรรคา ริ้วระลอกคลื่นเป็นประกายระยับเจียงฉางเซิงมองอยู่ครู่หนึ่งก็ละสายตากลับมาฝึกวิชาต่อตัวเขาในตอนนี้ลองศึกษาพลังแห่งมหามรรคาสายใหม่อย่างไม่หยุดหย่อน เขาไม่หวังศึกษาลึกซึ้งแค่ต้องการเข้าใจเบื้องต้นก็พอเขาตั้งสมมุติฐานไว้ว่า เมื่อเขาเข้าใจพลังแห่งมหามรรคาทั้งสามพันในขั้นต้นสำ เร็จ เขาก็จะเลื่อนขั้นไปถึงระดับขั้นที่สูงกว่าได้ขั้นพรหมทำให้เขาไร้คู่ต่อกรในตอนนี้ แต่ในใจเขารู้ดีว่าใช่ว่าเขาจะไร้คู่ต่อกรจริงๆ เขาเพียงทำเหมือนในอดีต จำ กัดขอบเขตการเคลื่อนไหวของตนให้อยู่ในขอบเขตที่ไร้ภัยคุกคามจึงจะไม่มีคู่ต่อกรก็เท่านั้นเป้าหมายของเขาคือวิชามรรคาธรรมชาติขั้นสิบหกถึงเวลานั้น ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับวิถีบำเพ็ญหลุดพ้น ก็ไม่ต้องหวาดกลัวมากมายปานนั้นแล้วกาลเวลาผ่านไปอีกราวสี่ร้อยกว่าปีเจียงฉางเซิงลืมตาขึ้น เขาหยิบป้ายราชันชะตาของชะตาเร้นออกมา
