ของผู้เป็ยบิดาทันที
“คุณหนู ตอนนี้พวกเจ้าจะไปที่ใดดีเจ้าคะ” สาวใช้ถาม
สีหน้าห่อเหี่ยวของเผยเซี่ยเฉินพลันจางหาย นางหันไปมองทางโรงฟืน เอ่ยอย่างขื่นขม “ไปนำอาหารร้อนๆ มาสักหน่อย แล้วไปนำผ้าห่มหนาๆ มาด้วย”
สาวใช้เข้าใจในทันที จึงรีบหมุนกายไปกำชับสาวใช้อีกคนที่ตามมาด้านหลัง
หลังจากหนึ่งเค่อผ่านไป เผยเซี่ยเฉินก็นำอาหารและผ้าห่มไปยังด้านนอกโรงฟืน สถานที่ที่ซ่งเหอเซียงถูกขังเอาไว้
กลางดึกหนาวยะเยือก แต่ละคนล้วนตัวสั่นด้วยความหนาว พวกนางเดินอยู่บนทางเดินตลอดเวลา แค่คิดก็รู้แล้วว่าตอนนี้ผู้เป็นมารดาที่ถูกขังอยู่ด้านในโรงฟืนจะหนาวเหน็บจนมีสภาพเป็น นเช่นไร
“เปิดประตูเร็ว!” เผยเซี่ยเฉินร้อนใจมาก นางตะโกนบอกหญิงชราที่เฝ้าประตูอยู่
ฝ่ายหญิงชรารู้สึกไม่พอใจอย่างมาก ทว่าบนใบหน้าก็ยังมีความระแวดระวัง นางกล่าวด้วยความลำบากใจว่า “คุณหนูรอง ท่านอย่าได้ทำให้บ่าวลำบากใจเลยเจ้าค่ะ ท่านโหวกำชับไว้แล้วว่าไม ม่อนุญาตให้ใครเข้าไป และไม่อนุญาตให้คนข้างในออกมาเจ้าค่ะ”
เผยเซี่ยเฉินเหมือนมีเพลิงแผดเผาอยู่ในหั
