ได้
ฮ่องเต้ยิ่งรู้ว่าไป๋จื่อสำคัญต่อสกุลตงฟาง แม้ปกติแล้วตงฟางมู่จะเอ่ยวาจาตรงไปตรงมากับพระองค์เสมอ แต่กลับไม่เคยมีสีหน้าเย็นชาเช่นนี้มาก่อน เห็นได้ชัดว่าเขากังวลที่หลานสาวจะต้องอยู่ในวังหลังเพียงใด
“เจ้าวางใจเถอะ มีข้าอยู่ทั้งคน ไป๋จื่อจะไม่มีทางเป็นอะไรแม้แต่ปลายเล็บ ข้าจะส่งองครักษ์เงาไปคอยคุ้มครองอยู่รอบตัวนางเอง”
สิ่งที่ตงฟางมู่ต้องการก็คือคำพูดนี้ องครักษ์เงาก็คือยอดฝีมือชั้นหนึ่ง นอกจากจะถนัดซ่อนตัวในเงามืดแล้ว ยังต่อสู้จนตัวตายเพื่อปกป้องเจ้านายได้อีกต่างหาก
“ตกลงตามนั้น” ในที่สุดบนใบหน้าของตงฟางมู่ก็ปรากฏรอยยิ้ม ฮ่องเต้เองก็พลอยคลายใจไปด้วย เอาใจชายชราผู้นี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ!
…
เผยชิงหานฟื้นขึ้นมาตอนกลางดึก สาวใช้ที่คอยปรนนิบัติข้างกายจึงยกชาร้อนๆ เข้ามาให้ “ท่านโหว ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว ท่านสลบไปตั้งหนึ่งวันเต็มๆ เชียวนะเจ้าคะ”
หลังจากเผยชิงหานตั้งสติได้ เรื่องราวมากมายก็ผุดขึ้นในห้วงสมอง หว่านเอ๋อร์ที่ต้องการแยกทางกับเขา เด็กสาวที่พบในตำหนักวันนั้น ซ่งเหอเซียงที่ถูกขังอยู่ในโรงฟืน ไป๋เจินจูที่สวมรอยเป็นบุตรีตระกูลสูงศักดิ์…
ทำอย่างไรดี ตอนนี้เขาควรต้องทำเช่นไร
เผยชิงหาน
