้
เมื่อประตูห้องเปิดออก ก็พบทั้งสามคนคุกเข่าอยู่ข้างนอก เผยเซี่ยเฉินเหม่อลอย ส่วนร่างกายเล็กๆ อีกสองร่างกำลังโงนเงนสัปหงก หากไม่มีแม่นมคอยดูแลอยู่ข้างๆ เกรงว่าพวกเขาจะหน้าทิ่ม หลับอยู่บนพื้นไปแล้ว
เผยชิงหานตะคอกเสียงขรึม “ไร้สาระ!”
เผยเซี่ยเฉินพลันดึงสติกลับมา นางเห็นบิดากำลังโกรธเกรี้ยว จึงรีบคลานเข่าไปข้างหน้าโดยไม่สนใจความเจ็บปวด ดึงชายเสื้อของบิดาพลางกล่าวว่า “ท่านพ่อ ข้าขอร้องท่านนะเจ้าคะ ปล่อยท่านแม่ของข้าเถอะ แม้นางจะมีความผิด แต่ก็ไม่ใช่โทษถึงตาย ท่านปล่อยนางเถอะนะเจ้าคะ!”
