วยท่าทีแข็งทื่อ คนหนึ่งเป็นคนรักที่เขาเอ็นดูมาสิบกว่าปี ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นหมอตำแยที่เขาเคยเชื่อใจอย่างไร้ข้อกังขา แต่อยู่ต่อหน้าของพวกนางแล้ว เขากลับดูน่าขัน น่าสมเพช น่าเวทนา!
“เด็กๆ นำสตรีชั่วร้ายสองคนนี้ไปขังไว้ในโรงฟืน รอฟังคำสั่งจากข้า” เขาหลับตากล่าวเสียงแข็ง
ขังไว้ในโรงฟืน?
ซ่งเหอเซียงพลันเงยหน้าขึ้น มองเผยชิงหานอย่างไม่เข้าใจพร้อมน้ำตาเปื้อนใบหน้า เมื่อครู่เขาว่าอะไรนะ ขังนางไว้ในโรงฟืนในวันที่หนาวเหน็บที่สุดของปีเนี่ยนะ เขาต้องการให้นางตายหรือไร เพื่อสตรีนางนั้นน่ะหรือ
เพื่อสตรีนางนั้น ความรักสิบกว่าปีของพวกขาไม่มีค่าแล้วใช่หรือไม่
วาจาหวานซึ้งมากมายในตอนนั้น เป็นสิ่งที่ไม่มีค่าจนหมดสิ้นแล้วหรือ
นางคลานเข่าไปข้างหน้า จับแขนเสื้อของเผยชิงหานไว้จนแน่น “ท่านโหว ข้าผิดไปแล้ว ท่านโหวได้โปรดเห็นแก่ความพยายามทั้งกายและใจที่ข้าอุทิศให้ท่านโหวด้วย ไว้ชีวิตข้าสักครั้งเถอะนะเจ้าคะ!”
เผยชิงหานสะบัดมือ ทำให้นางกระเด็นออกไปโดยสิ้นเชิง ความอ่อนโยนและความรักลึกซึ้งยามที่มองนาง บัดนี้มันหายไปจนสิ้น เหลือแต่เพียงความรังเกียจและเย็นชาเท่านั้น
“ซ่งเหอเซียง เจ้ายังมีหน้ามาขอให้ข้าไว้ชีวิตเ