หมือนกันว่าตนเองกำลังคาดหวังอะไรอยู่ เหตุใดตอนนี้เขาถึงได้ผิดหวังเช่นนี้
…
หลิวซื่อและไป๋เสี่ยวเฟิงเข้ามาอาศัยอยู่ในจวนชางหยวนโหวแล้ว เดิมทีคิดว่าจะได้มีชีวิตที่ดี แต่ใครจะรู้ว่าตั้งแต่เข้าจวนมาก็ถูกขังอยู่ในเรือนหลังเล็กซอมซ่อ เรื่องควา ามเป็นอยู่และอิสระแตกต่างจากก่อนหน้านี้เป็นอย่างมาก
หลิวซื่อนั่งซึมกะทือพลางเหม่อลอยอยู่บนเก้าอี้พังๆ ตัวหนึ่ง ส่วนไป๋เสี่ยวเฟิงเดินไปเดินมาอยู่ในเรือน บ่นพึมพำอะไรบางอย่างไม่ยอมหยุดปาก ทว่าหลิวซื่อฟังไม่เข้าหูเลยสักคำ
ทันใดนั้นมีเสียงดังมาจากข้างนอก
จากนั้นก็มีใครบางคนปลดกลอนที่หน้าประตูเรือน กลิ่นหอมสายหนึ่งโชยเข้ามาตามลม ลอยเข้าจมูกของคนทั้งสอง
หลิวซื่อเงยหน้าขึ้นอย่างเชื่องช้า เห็นไป๋เจินจูที่แต่งกายงดงามเดินเข้ามาหานาง
นางตัวสั่นเทิ้มไปทั้งตัว รีบลุกขึ้นในทันที แล้วถลันไปถึงตรงหน้าของไป๋เจินจู ก่อนจะคว้าแขนของนางไว้ ถามด้วยความร้อนใจว่า “เจ้าใหญ่กับต้าเป่าเล่า ตอนนี้พวกเขาเป็นอย่างไรบ้ าง”
ไป๋เจินจูมองมือคู่นั้นที่จับแขนตน เรียวคิ้วขมวดเข
