ตอนที่ 629 ข้าเหมือนกับพ่อของข้า
เมื่อได้รู้ว่าตนเองยังสามารถใช้ชีวิตต่อไปได้ นางกลับไม่ได้ตื่นเต้นดีใจมากนัก เหมือนกับตอนที่รู้ว่าตนเองจะตาย นางก็ไม่ได้โศกาอาลัยมากเช่นกัน
ความเป็นและความตาย นางคล้ายกับมองเห็นทุกอย่างชัดเจนนานแล้ว ชาตินี้ของนาง นอกจากความห่วงหาและเสียใจที่มีต่อบิดาแล้ว นางก็ไม่มีความอาลัยอาวรณ์ใดอีก
ไป๋จื่อจับมือของนางไว้ ก่อนจะเลิกแขนเสื้อขึ้น “ฮูหยิน ท่านหลับตาลงก่อน ข้าจะใส่ยาให้ท่าน อาจจะเจ็บเล็กน้อย แต่ไม่นานก็จะหายขอรับ”
ตงฟางหว่านเอ๋อร์หลับตาลงอย่างว่าง่าย ไป๋จื่อหยิบเข็มฉีดยาออกมา ปลายเข็มบางและแหลมแทงเข้าไปในเส้นเลือดดำของนางอย่างเชื่องช้า นางขมวดคิ้วทันที ก่อนจะลืมตาขึ้นมอง เห็นไป๋จื่อกำลังใช้สิ่งของหน้าตาประหลาดทำอะไรบางอย่างบนข้อมือของตน
“อย่าขยับนะขอรับ อีกเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” ไป๋จื่อว่า
เสียงของนางคล้ายกับมีเวทมนตร์ ตงฟางหว่านเอ๋อร์เชื่อฟังวาจาของนางดังเดิม
ตงฟางหว่านเอ๋อร์ไม่ได้ขยับ จนกระทั่งไป๋จื่อถอนเข็มออก
ไป๋จื่อใช้สำลีกดลงบนรูเข็มที่ข้อมือ เอ่ยเสียงเบาว่า “ยากนักกว่าข้าจะได้ยาชนิดนี้มา มีเพียงยาชนิดนี้เท่านั้นที่ช่วยชีวิตของท่านได้ มันอาจจะดู