ตอนที่ 625 อาหารเป็นยาที่แสนขม
หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ ทุกคนบนโต๊ะอาหารต่างก็สนทนากัน ก่อนที่ชุ่ยเอ๋อร์จะรีบร้อนวิ่งเข้ามา “นายใหญ่ ฮูหยินฟื้นแล้วเจ้าค่ะ ฮูหยินนางฟื้นแล้ว”
ตงฟางมู่ลุกขึ้นทันที ใบหน้าเปื้อนยิ้ม ความรู้สึกมากมายท่วมท้นขึ้นมา “ฟื้นแล้วรึ ในที่สุดก็ฟื้นเสียที”
ไป๋จื่อกล่าวกับตงฟางมู่ว่า “ท่านไปหานางก่อนเถอะเจ้าค่ะ ข้าจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เรือน วันนี้ข้าสวมเสื้อผ้าสตรีที่สาวใช้ในเรือนเตรียมให้ ทว่าบัดนี้ฮูหยินฟื้นแล้ว ข้าจึงควรเปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าบุรุษ อย่างน้อยก่อนที่อาการของนางจะมั่นคง ข้าต้องแต่งกายเป็นเด็กหนุ่ม อยู่ข้างกายนางต่อไปก่อน”
ตงฟางมู่เข้าใจความหมายของนาง “ตกลง เจ้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แสร้งว่าเป็นเด็กหนุ่มต่อไป” เขาตามชุ่ยเอ๋อร์ไปที่เรือนของตงฟางหว่านเอ๋อร์ ระหว่างทางกำชับอย่างเด็ดขาดว่าห้ามพูดเรื่องของจื่อเอ๋อร์ ให้หว่านเอ๋อร์พักรักษาตัวอย่างสบายใจก่อน
ครั้นตงฟางมู่มาถึงเรือนของบุตรี หว่านเอ๋อร์สวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว กำลังจะลงจากเตียง
ตงฟางหว่านเอ๋อร์ยิ้มกว้าง “ท่านพ่อ วันนี้ข้ารู้สึกสดใสทีเดียว ไม่ได้รู้สึกสบายกายเช่นนี้มานานมาก ข้าจึงอยากลงจากเตียงไปเดินเล่นเจ้าค่ะ”
