ุ้มกะลาหัวใหม่”เงาร่างหมอกขาวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ในเมื่อเจ้าตัดสินใจเช่นนี้ เช่นนั้นก็เก็บเขาไว้เถอะ และต้องดูแลเขาให้ดี หากมรรคาอริยะยังมาหาเรื่องเขาอีก ก็ถือโอกาสช่วยเขาด้วยเลย”ราชันชะตางำประกายเผยรอยยิ้มก่อนจะพยักหน้า“ขอบคุณท่านอาจารย์”มีคำพูดนี้ของอาจารย์ อำนาจในชะตาเร้นของเขาจึงเพิ่มขึ้นเขาเป็นผู้น่าเกรงขามยามอยู่ข้างนอก แต่ชะตาเร้นกว้างใหญ่นัก ใหญ่จนถึงขั้นที่ราชันชะตาอย่างเขายังต้องดูท่าทีผู้อื่นก่อนแล้วค่อยลงมือทำอะไรสักอย่างจากนั้น ราชันชะตางำประกายก็เริ่มพูดเรื่องอื่น ทั้งหมดล้วนเป็นข้อมูลเกี่ยวกับมรรคาอริยะที่แยกย่อยอย่างละเอียดเป็นห้วงมิติมหามรรคาจำนวนมาก…การเทศนาร้อยปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อสิ้นสุดการเทศนา เจียงฉางเซิงก็เข้าสู่การฝึกฝนอีกครั้ง ส่วนสรรพชีวิตส่วนใหญ่ก็ยังตกอยู่ในห้วงการเทศนาของมรรคาจารย์ ยังไม่ตื่นขึ้นมาอีกนานการเทศนาครั้งนี้ นอกจากทำให้ตบะของเหล่าผู้ศรัทธาเพิ่มขึ้น ยังเติมเต็มหลักแห่งมรรคาวิถีเซียนให้สมบูรณ์ ทั้งยังดึงดูดสรรพชีวิตเข้ามาเป็นผู้ศรัทธากันมากขึ้นอีกด้วยในช่วงเวลาต่อมา คำว่าพรหมก็ได้แพร่ไปทั่วสามพันโลกกลายเป็นสัญลักษณ์ของจุดสูงสุดในวิถีเซียน
