องเหล่านี้ไปไย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านางเป็นแค่สตรีคนหนึ่ง
แม้จะรู้สึกสงสัย แต่เขาก็ยังตอบตามความจริง “สงครามนี้จะดำเนินต่อไปอีกนานเท่าไรไม่มีใครรู้ ได้ยินว่าในอดีตจิ้นอ๋องและทัพใหญ่จากแคว้นซีเยี่ยโรมรันกันถึงสองปีเต็ม นี่ทำให้แคว้นซีเยี่ยถูกบีบให้ถอยทัพทุกทาง แต่ใครจะรู้ว่าสงครามสงบลงไปได้ไม่กี่ปี การปะทะครั้งใหญ่ก็บังเกิดขึ้น ด้วยอยากจะแย่งชิงชัยภูมิอันเป็นเลิศของแคว้นฉู่พวกเรา”
ไป๋จื่อกุมมือซู่เอ๋ออยู่ใต้โต๊ะ เป็นการบอกให้นางสงบใจไว้ อย่าได้ให้ผู้อื่นเห็นความผิดแผกใด
ซู่เอ๋อสูดลมหายใจลึก กดข่มความว้าวุ่นและไม่สบายใจเอาไว้ แสร้งทำเป็นยกชาบนโต๊ะขึ้นดื่มอย่างใจเย็น แต่ใบหน้าขาวซีดและมือที่สั่นเทาของนาง กลับเผยความในใจของนางอย่างโจ่งแจ้ง
