าไม่รู้เช่นกันว่าว้าวุ่นเรื่องใด
“ดึง!”
ชายหนุ่มตะลึงลาน “ดึงอะไร”
“ดึงลูกธนู!” นางออกคำสั่งอีกครั้ง
มือของชายหนุ่มเริ่มสั่นเทา เขาเคยเห็นเหล่าพี่น้องได้รับบาดเจ็บเช่นนี้มามากมาย หลังจากดึงลูกธนูออกมาแล้ว พวกเขาก็จะตายในทันที ไม่แม้กระทั่งได้ทิ้งคำสั่งเสียไว้
“ไม่ต้องกลัว มีข้าอยู่ตรงนี้ รีบดึงเร็ว!”
ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก แล้วค่อยๆ ฝืนประคองมือของตนเอง ดึงลูกธนูออกมารวดเดียวตามคำแนะนำของไป๋จื่อ
เลือดทะลักออกมาตามลูกธนู สาดกระเซ็นเต็มตัวไป๋จื่อโดยพลัน
“ทำได้ดี!” นางหันไปบอกกับหมอเฉินว่า “คีมหยุดเลือด เร็ว!”
หมอเฉินไม่รู้ว่าคีมหยุดเลือดคืออะไร จึงมองข้าวของกองใหญ่พลางทำอะไรไม่ถูก
“อันที่ยาวที่สุด รีบหยิบมาเถอะขอรับ รวมถึงสำลีซับเลือดข้างๆ นั่นด้วย”
หมอเฉินลนลานหยิบคีมหยุดเลือดและสำลีซับเลือดส่งให้อีกฝ่าย
การผ่าตัดดำเนินไปท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่วุ่นวายเช่นนี้ ยามนางกำจัดส่วนปอดที่เสียหายไปแล้ว ก็ถึงจะซ่อมแซมส่วนที่บาดเจ็บจนเรียบร้อย ระหว่างกระบวนการนี้ มู่หยางหยุดหายใจอยู่หลายครั้ง ไป๋จื่อจึงให้นายทหารผายปอดให้เขา แม้ท่วงท่าจะดูเก้ๆ กังๆ ไปบ้าง แต่ก็ยังได้ผลลัพธ์ที่ดีอยู่
หลังจากนางเย็บแผลภ
