็นร้อยเป็นพันวิธี มีคนหมายตาเขาก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้“เขามาจากชะตาเร้นหรือว่ามัชฌิมาพิทักษ์กันแน่”อริยเทวะยมพิภพขมวดคิ้ว รู้สึกถึงแรงกดดันอยู่ภายในใจ แต่ที่มากกว่านั้นคือความละโมบหากมรรคาจารย์มาจากขุมอำนาจใหญ่ พลังที่ได้จากการกลืนกินมรรคาจารย์นั่นก็จะยิ่งมีความหมาย กระทั่งมรรคาจารย์เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!“การทำลายมิติมหามรรคานี้ผิดต่อกฎของส่วนในมรรคาอริยะ นับจากนี้ไปสิบล้านปี เจ้าห้ามออกมาอีก เข้าใจหรือไม่”เสียงของอริยราชันดังขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงเฉยชาอริยเทวะยมพิภพถามขึ้น “จัดการอัครเทวาวิถียุทธ์เรียบร้อยแล้วหรือ”“หึ คนหยิ่งทระนงนั้นมีไม่มาก ที่เหลือก็จัดการง่าย แต่ครั้งนี้ทำให้ข้าขายหน้ายับเยิน หากจากนี้เจ้ายังกินพลังของเขาไม่ได้ ก็อย่าหาว่าข้าไม่รู้จักศิษย์อย่างเจ้าก็แล้วกัน!”“วางใจเถิด มีท่านคอยคุมเชิงให้ ข้าต้องทำสำเร็จแน่!”อริยเทวะยมพิภพพูดอย่างมั่นใจในตนเอง เขาอดใจรอไม่ไหวแล้ว อยากจะกลืนกินมรรคาจารย์เสียเดี๋ยวนี้เลย…ห้วงสุญญตาของพันมหาโลกาเงียบสงบ กระบี่ศิลายักษ์เริ่มสั่นสะเทือนเบาๆอริยราชันเอ่ยขึ้น “เอาล่ะ เริ่มเลย!”ครืน…อริยเทวะยมพิภพลุกขึ้นยืน มองส่ง
