ตอนที่ 265 งานเลี้ยงอำลา
นางมองเหล่าพ่อครัวที่อยู่เบื้องหน้า พลางคิดถึงกลุ่มทำอาหารที่นางเจียดเวลาเรียนมหาวิทยาลัยไปเข้าร่วมขณะที่อยู่ในยุคปัจจุบัน คนที่เข้าร่วมกลุ่มไม่ได้มาเพื่อหาแฟนหนุ่ม แต่มาเพื่อเรียนวิธีการเป็นแม่บ้าน หรือไม่ก็คิดว่าจะเปิดร้านอาหารหลังจากเรียนจบแล้ว นอกจากนางแล้ว แทบจะไม่มีใครมาเรียนเพราะชอบทำอาหาร หรือชอบของอร่อยเลยสักคน สิ่งที่พวกเขาคิดอยู่ในใจมีมากมาย กระนั้นไม่มีความคิดใส่ใจการทำอาหารและทักษะการทำอาหารมากถึงขนาดนั้น
จนกระทั่งท้ายที่สุดแล้ว คนที่เข้าเรียนเพียงเทอมเดียวอย่างนนาง กลับได้ความรู้มากมาย และเรียนรู้ได้ดีกว่าคนที่เรียนถึงสี่ห้าเทอมเหล่านั้นเสียอีก
นางรู้สึกได้ถึงความตั้งใจและความกระตือรือร้นในการทำอาหารของพ่อครัวตรงหน้า ดังนั้นพวกเขาถึงได้เข้าใจแก่นสารและเคล็ดลับในคำพูดเพียงสองสามคำของนางได้มากกว่า
“ได้ช่วยพวกท่าน ข้าก็ดีใจมากแล้ว ไม่ว่าจะเป็นแตงดินหรือผักชนิดอื่น ต่างก็ไม่ได้มีวิธีการทำจำกัดอยู่แค่หนึ่งหรือสองประเภท คนที่เชี่ยวชาญในการทำอาหารจริงๆ จะสามารถใช้วัตถุดิบชนิดเดียวกันทำอาหารเลิศรสออกมาได้เต็มโต๊ะ ประเด็นสำคัญอยู่ที่การใช้ใจเรียนรู้ และทดลองอย่างกล้าหาญ ความสำเร็จทั้งหมดล้วนมาจากความผิดพลาดจำนวนนับไม่ถ้วนนั่นแหละเจ้าค่ะ”
“ดี พูดได้ดี!” เถ้าแก่เฉินเดินปรบมือเข้ามาในห้องครัว พลางมองไป๋จื่อด้วยแววตาทอประกาย เด็กสาวนางนี้อายุเพียงสิบสองสิบ
