“แม่นาง เจ้าจะทำอะไรหรือ” ภรรยาของอาอู่รีบถาม
“ตอนนี้ไข้สูงไม่ลดลง นับว่าอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายเป็นอย่างยิ่ง อย่างไรก็ต้องทำให้ไข้ลดลงก่อนโดยเร็วที่สุด แต่ตอนนี้ข้าไม่มียา จึงจำต้องฝังเข็มให้นางก่อน เมื่ออาการคงที่แล้วค่อยว่ากันเจ้าค่ะ” ไป๋จื่อกล่าว
“แม่นางเป็นหมอหรือ” อีกฝ่ายตาเป็นประกาย ในที่สุดก็มีความยินดีปรากฏขึ้นบนใบหน้า
ไป๋จื่อพยักหน้า “นับว่าใช่กระมัง ข้ารู้วิชาแพทย์อยู่เล็กน้อยเจ้าค่ะ” ขณะพูด นางก็ยกมือขึ้นลงเข็มบนร่างกายของหรูเอ๋อร์เข็มแล้วเข็มเล่า
วิธีฝังเข็มเช่นนี้ ภรรยาของอาอู่มองแล้วได้แต่อ้าปากตาค้าง นางเคยเห็นหมอในโรงหมอฝังเข็มให้คนไข้มาก่อน แต่ละคนล้วนต้องหาจุดและจับจุดให้ได้ก่อน เมื่อแน่ใจแล้วถึงจะลงเข็มเงินบนร่างกายได้ ไหนเลยจะทำเหมือนเช่นเด็กสาว ไม่จำเป็นต้องหาหรือจับจุดโดยสิ้นเชิง เพียงแทงเข็มลงบนร่างกายของเด็กหญิงไปโดยตรง
นางคงไม่ใช่หมอกำมะลอหรอกกระมัง
หลังจากฝังเข็มเสร็จ ไป๋จื่อก็เก็บเข็มกลับมา ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเหงื่อ
“เสร็จแล้วหรือ” ภรรยาของอาอู่ถาม
ไป๋จื่อส่ายหน้า “ยังไม่เสร็จเจ้าค่ะ เพียงควบคุมอาการของนางไว้ชั่วคราวเท่านั้น เพื่อไม่ให้ไข้ขึ้นสูงจนทำลายสมองของนาง” หลังจากตรวจด้วยสายตาคร่าวๆ แล้ว เด็กหญิงผู้นี้น่าจะเป็นไข้หวัดใหญ่ หากอยากจะควบคุมอาการของนางโดยเร็วที่สุด เช่นนั้นจำเป็นต้องใช้ยาแผนปัจจุบัน ทว่านางซ่อนยาแผนปัจจุบันไว้บ้าน ไม่ได้
