เมื่อได้ยินเสียงของไฮ่เทียน เจียงฉางเซิงก็ปรายตามองเขาตามจิตใต้สำนึก เห็นเขายังนั่งบนฐานดอกบัว เมื่อหันมาอีกครั้งปฐมาจารย์หมื่นพุทธกับพระพุทธองค์นับล้านๆ ก็หายไปแล้วเจียงฉางเซิงเกิดความสงสัย ที่นี่ไม่ใช่สถานฝึกบำเพ็ญของปฐมาจารย์หมื่นพุทธหรอกหรือพวกเขาจากไปก่อนได้อย่างไรกัน“พวกนั้นคือร่างอาคมของปฐมาจารย์หมื่นพุทธความจริงแล้วพวกเรามาพบเพียงท่านองค์เดียว ส่วนสถานฝึกบำเพ็ญนั้น ท่านอยู่ที่ใด ที่นั่นก็คือสถานฝึกบำเพ็ญของท่าน”เสียงของมหาเถระกษิติครรภ์ดังแว่วมานิ่งๆไฮ่เทียนลุกขึ้นยืนและมองไปที่มหาเถระกษิติครรภ์ “ไหนๆ ก็มาแล้ว สู้กันสักคราเพื่อยุติกรรมกันเถิด”มหาเถระกษิติครรภ์ประนมสองมือพูดนิ่งๆ “ถ้าเจ้าอยากสู้ก็เข้ามา”พลังที่แข็งแกร่งทั้งสองปะทุขึ้น ทำให้เจียงฉางเซิงที่ยังไปไม่ถึงขั้นพรหมเกิดความรู้สึกหนาวสั่นอยู่ข้างในพวกเจ้าจะสู้ก็สู้กันไปสิ จะมาหนีบข้าไว้ตรงกลางเพื่ออะไรกันเจียงฉางเซิงลุกพรวดขึ้น “หากทั้งสองจะยุติกรรมกันเช่นนั้นข้าก็ขอตัวก่อน”มหาเถระกษิติครรภ์พยักหน้าไฮ่เทียนมองเจียงฉางเซิงด้วยรอยยิ้มที่ชวนให้ขบคิด“สหายฉางเซิง วันข้างหน้าหากมีวาสนาได้พบกันอีกถึงตอนนั้นเจ้ากับข้ามาถกมรรคากันได
