อีกอย่าง เดิมทีนายช่างซ่งก็พาคนมาไม่น้อย เพียงพอให้สร้างบ้านเสร็จภายในระยะเวลาอันสั้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้ลูกมือมากกว่านี้อีก
“แต่ข้าไม่ยินยอม เพราะข้าเป็นคนของหมู่บ้านหวงถัว อย่างไรข้าก็เป็นเจ้าถิ่น กรรมกรเหล่านั้นเป็นคนต่างที่ พวกเจ้ามาแย่งอาชีพทำมาหากินของพวกข้าอยู่แล้ว ตอนนี้พวกข้าอยากช่วยสักหน่อย เจ้าจะปฏิเสธหรือ ตั้งใจจะหักหน้ากันใช่หรือไม่”
ดังนั้นเรื่องนี้จึงกลายเป็นเรื่องใหญ่ ทำเอานายช่างซ่งและกรรมกรคนอื่นๆ ล้วนหยุดทำงาน เพราะไม่สามารถทำงานได้เหมือนยามปกติโดยสิ้นเชิง
อู๋เจียงเดินออกมาจากข้างหลังนายช่างซ่ง เขากล่าวเสียงดังว่า “เดิมทีข้าก็เป็นช่างดิน มาทำงานที่นี่เพราะอยากเรียนรู้ทักษะการสร้างบ้านจากนายช่างซ่ง ก่อนหน้านี้ล้วนทำงานอยู่ที่นี่ทุกวัน แม้จะได้เงินน้อยกว่าหนึ่งเหวินก็ไม่เกี่ยง เหตุใดตอนนั้นพวกเจ้าไม่มา ตอนนี้นายช่างซ่งเห็นข้าลำบากมาหลายวัน เพิ่งจะคิดให้ค่าจ้างข้าสักหน่อย พวกเจ้าก็กรูกันเข้ามาเช่นนี้ หมายความว่าอย่างไร เห็นคนอื่นได้ดีกว่าไม่ได้เลยหรือ เป็นข้าติดหนี้พวกเจ้า หรือนายช่างซ่งติดหนี้พวกเจ้ากัน”
สวี่เหล่าซานก็เสียงดังเช่นกัน “ไม่มีผู้ใดติดหนี้พวกเจ้าทั้งนั้น พวกข้าไม่อยากรับเงินเปล่าๆ เพราะพวกข้าก็ทำงานเป็นเช่นกัน พวกเจ้าทำได้อย่างไร พวกข้าก็ทำได้เช่นนั้น ทำไม ที่ดินของหมู่บ้านหวงถัว บ้านในหมู่บ้านหวงถัว ต้องให้คนต่างถิ่นมาได้เงินไปหรือ พวกข้ารับไม่ได้!”
