ตอนที่ 151 เส้นแตงดินเปรี้ยวเผ็ด
เขาเองก็รู้เรื่องที่แตงดินมีพิษเช่นกัน ได้ยินมาว่าคนที่ถูกพิษตายเป็นสามีภรรยาแก่คู่หนึ่ง และยังมีอีกครอบครัวหนึ่งกินแตงดินแล้วถูกพิษ แต่โชคดีที่มีคนช่วยชีวิต รักษาชีวิตเอาไว้ได้ ต่อมาจึงไม่มีใครกล้ากินแตงดินนี้อีก
เมิ่งหนานเงยหน้ามองไป๋จื่อ พลางกล่าวถาม “เจ้ารู้เรื่องแตงดินมีพิษหรือไม่”
ไป๋จื่อลุกขึ้น แล้วเดินไปควานหาในตะกร้ามันฝรั่งอยู่รอบหนึ่ง ก่อนจะหยิบมันฝรั่งที่แตกหน่อแล้วลูกหนึ่ง มันฝรั่งที่เป็นสีดำและกำลังจะแตกหน่อลูกหนึ่ง และมันฝรั่งใหม่เกลี้ยงเกลาลูกหนึ่งออกมาจากด้านใน แล้วนำพวกมันทั้งสามหัวมาวางไว้บนโต๊ะ
“ใต้เท้าเชิญดูเจ้าค่ะ แตงดินสามลูกนี้ แม้จะเป็นแตงดินทั้งหมด แต่กลับไม่สามารถกินได้ทั้งหมด แตงดินที่แตกหน่อแล้วลูกนี้มีพิษ กินไม่ได้ แตงดินที่เปลี่ยนเป็นสีดำแล้วก็มีพิษเช่นกัน กินไม่ได้ ส่วนแตงดินที่ใหม่สวยนี้กลับรสชาติดี ที่อยู่ในจานนี้ก็เป็นแตงดินเหมือนกับลูกนี้เจ้าค่ะ”
ใต้เท้าเมิ่งไม่เข้าใจ “เหตุใดมันฝรั่งที่แตกหน่อแล้วถึงกลายเป็นว่ามีพิษเล่า เพราะเหตุผลใดกัน”
หากนางบอกว่าเพราะระหว่างกระบวนการที่มันฝรั่งแตกหน่อ จะทำให้ภายในมันฝรั่งเกิดโซลานีน[1] เขาจะเข้าใจหรือไม่
นางกลั่นกรองคำพูดอย่างละเอียด แล้วจึงค่อยๆ กล่าว “เพราะระหว่างที่แตงดินแตกหน่อ จะเกิดส่วนประกอบอันเป็นพิษจำนวนหนึ่ง ผู้ที่ถูกพิษจะอาเจียน เวียนศีรษะ และปวดศีรษะ ส่วนผู้ที่ถูกพ