ออกมาทั้งหมด ขาดก็เพียงขุดหลุมบรรพบุรุษของบ้านจ้าวหลานและหูจ่างหลินแล้ว
หูจ่างหลินเดินเข้ามาจากในลานบ้าน
จ้าวหลานรีบกล่าว “พี่หู ลำบากไปท่านไปด้วย ข้าขอโทษจริงๆ เจ้าค่ะ”
เจ้าบ้านโบกมือ “เจ้าพูดอะไรกัน ก็แค่ให้นางต่อว่าสักสองสามคำเท่านั้น ไม่ได้เสียเนื้อไปสักหน่อย พวกเจ้าต่างหาก อย่าได้เก็บไปใส่ใจจนเกินไปล่ะ โมโหคนพรรค์นี้ไปก็ไม่คุ้มค่าหรอก”
ในใจจ้าวหลานรู้สึกดีขึ้นมาแล้ว จึงยิ้มพลางพยักหน้า “ข้าเข้าใจ”
ทั้งสี่คนนั่งล้อมโต๊ะตัวหนึ่ง ก่อนจะกินเกี๊ยวอย่างเบิกบานใจ หูเฟิงแทบจะเป็นราชันแห่งเกี๊ยว เขาคนเดียวกินไปถึงสองในสาม โชคดีที่วันนี้ห่อเกี๊ยวไว้มากพอ ไม่เช่นนั้นไม่พอให้เขากินคนเดียวแน่
“จื่อยาโถว ข้าเห็นเจ้าซื้อแตงดินมามากมาย เจ้าคิดจะกินมันหรือ” หูจ่างหลินถาม
“ไม่ได้กินทั้งหมดเจ้าค่ะ ข้าคิดจะปลูกแตงดินในที่นาที่ข้าได้แบ่งมาใหม่ด้วย” ไป๋จื่อกล่าว
……….
ตอนที่ 148 ใบจื่อม่านเถิง[1]หูจ่างหลินรีบโบกมือ “นั่นไม่ได้หรอก ข้าได้ยินว่าก่อนหน้านี้มีคนกินแตงดินแล้วถูกพิษตาย ผู้ใหญ่สมัยนี้ไม่ค่อยยอมกินกัน เจ้าปลูกแล้วขายไม่ออกจะทำอย่างไร”ไป๋จื่อกล่าว “กินแตงดินแล้วถูกพิษ นั่นเป็นเพราะพวกเขากินแตงดินที่แตกหน่อและเริ่มดำแล้ว หากกินเพียงแตงดินที่สดใหม่ ย่อมไม่มีทางถูกพิษเจ้าค่ะ”จ้าวหลานก็กล่าวเช่นกัน “แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ก็มีคนตายเพราะกินแตงดิน ตอนนี้ทุกคนไม่อยากกินมันอีกแล้ว นี่เป็นเรื่องจริง สองป
